wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
1. Cmentarzysko birytualne ludności kultury łużyckiej - stanowisko 1 w Wilkowiczkach, pow. gliwicki dr hab. Justyna Baron prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
Cmentarzysko birytualne ludności kultury łużyckiej w Wilkowiczkach znane jest jako stanowisko archiwalne, które było później weryfikowane. W wyniku tych badań pozyskano mocno zniszczony materiał ceramiczny, artefakty brązowe oraz krzemienie. Praca przedstawia uporządkowane informacje archiwalne oraz opracowanie i zebranie pochodzących stamtąd zabytków ruchomych.
2. Osada ludności kultury łużyckiej w Chromowie, pow. krośnieński dr hab. Justyna Baron prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca magisterska dotyczy osady ludności kultury łużyckiej na stanowisku w Chromowie, nr 2, pow. krośnieński. Oparta jest na analizie obiektów nieruchomych, opracowanych na podstawie dokumentacji polowej oraz fragmentów ceramiki odnalezionych podczas trzech sezonów wykopaliskowych w latach 2014-2016. Praca zawiera wstęp, w którym przedstawione zostały takie elementy jak historia badań stanowiska, metody badawcze oraz krytyka dostępnych źródeł. Zadokumentowane rzuty poziome oraz pionowe zostały przeanalizowane pod zwglądem kształtów, wymiarów oraz rodzaju wypełniska. Zestawione zostały z wyselekcjonowanym, reprezentatywnym materiałem ceramicznym pochodzącym z ich wypełnisk. Fragmenty ceramiki zostały zadokumentowane rysunkowo, w przypadkach gdzie było to możliwe wyklejone oraz poddane analizie stylistyczno-typologicznej. Przeprowadzono również analizy ilościową oraz wielkościową, które posłużyły do dalszych rozważań nad formowaniem się tego stanowiska. Podjęta została również próba określenia chronologii względnej osady, na podstawie odkrytego tam materiału ceramicznego. Stanowisko opisane zostało również w kontekście tła osadniczego. Rozważania kończy zwięzłe podsumowanie przeprowadzonych analiz. Do pracy dołączone zostały również tablice, tabele oraz ryciny dotyczące omawianego zagadnienia.
3. Zanik osadnictwa kultury łużyckiej na Śląsku w świetle najnowszych badań dr hab. Justyna Baron prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
4. Egipt Echnatona w świetle źródeł archeologicznych dr hab. Justyna Baron prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
5. Cmentarzysko kultury łużyckiej z wczesnej epoki żelaza przy ul. Bagiennej w Legnicy dr hab. Justyna Baron prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
Celem pracy jest opracowanie materiałów archeologicznych z cmentarzyska ciałopalnego kultury pól popielnicowych mieszczącego się w Legnicy przy ul. Bagiennej, w północno-wschodniej części miasta, na zachód od rzeki Czarna Woda. Na stanowisku wyeksplorowano pięć grobów popielnicowych (w tym dwa mocno zniszczone) oraz dwa jamowe, które dostarczyły łącznie 25 wyrobów ceramicznych oraz 3 zabytki brązowe - zapinkę oraz dwie szpile. Analizie poddano typologie oraz chronologie artefaktów. Najważniejszym zabytkiem datującym jest zapinka typu Wojszyce wskazująca na koniec okresu halsztackiego, a nawet początki okresu lateńskiego. Podjęto także próbę ukazania cmentarzyska na tle innych stanowisk Równiny Legnickiej oraz sąsiednich mezoregionów, zamieszkiwanych przez ludność grupy śląskiej kultury łużyckiej. Groby z ul. Bagiennej są prawdopodobnie częścią większego cmentarzyska., w którego skład wchodząca również stanowiska z ul. Platanowej, Jarzębinowej oraz Słubickiej.
6. Miejsca i ośrodki kultu w kulturze mykeńskiej dr hab. Justyna Baron prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
7. Pasterski model gospodarczy w pradziejach Europy Środkowo-Wschodniej. Wybrane zagadnienia dr hab. Justyna Baron prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Od około 2500 lat p.n.e. na terenach środkowej Europy zaczęło dochodzić do przeobrażeń o charakterze ekonomiczno-demograficznym. Zmiany natury polityczno - gospodarczej doprowadziły do upadku rozwijającego się przez kilka stuleci zaawansowanego neolitycznego rolnictwa. Z tego okresu znane są przykłady pochówków masowych, znalezisk militariów, czy pracowni produkujących takowe. W zaniku neolitycznych społeczności rolniczych mogły pewną rolę odgrywać również konflikty wynikające z ekspansji nowych grup ludzkich. Przełom neolitu i epoki brązu był bezsprzecznie ważnym momentem zmian dla ludności zamieszkującej tereny Europy Środkowo-Wschodniej. Za okres ten uważa się za czas wykrystalizowania pierwszych form gospodarki czysto pasterskiej oraz jej licznych odmian. Kryzys środowiskowy, który nastąpił w wyniku nieprzemyślanych ludzkich działań wymusił procesy, które miały na celu dostosowanie się do nowych warunków. Proces udomawiania zwierząt zapoczątkowany z okresem neolitu był kluczowym elementem, który to umożliwiał. Razem ze swoimi zwierzętami i wytworami kultury materialnej nomadzi przekazywali sprawdzony, pasterski model gospodarki, który wykorzystywany był właśnie na terenach suchych, a nawet półpustynnych. Dostarczali oni informacji w jaki sposób najefektywniej zareagować na zmiany. Przeobrażenia klimatyczne wymusiły na plemionach bardziej mobilnych przemieszczanie się co w efekcie prowadziło do wdawania się w interakcje ze społecznościami miejscowymi - najczęściej rolniczymi i osiadłymi. Wynikła w tym procesie dyfuzja prowadziła do powstawania nowych grup, kultur i sposobów na życie.
8. Technologia wytwarzania naczyń ceramicznych na stanowisku kultury łużyckiej przy ul.Niemczańskiej we Wrocławiu na podstawie badań makro i mikroskopowych" dr hab. Justyna Baron prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Przedmiotem pracy magisterskiej była analiza zbioru zabytków ceramicznych uzyskanych z osady kultury łużyckiej znajdującej się przy ul. Niemczańskiej we Wrocławiu. Stanowisko badane było w latach 2003 i 2005, w wyniku czego uzyskano dużą liczbę fragmentów naczyń ceramicznych datowanych na III do V okresu epoki brązu (około 1300-700 BC). Do przygotowania pracy wykorzystano dwie metody badawcze – analizę makroskopową zabytków, podczas której materiał skatalogowano i opisano. Badaniom makroskopowym poddanych zostało 2080 fragmentów, w wyniku czego uzyskano informacje na temat technik wylepienia naczyń oraz zabiegów zastosowanych na powierzchniach ścianek. Drugą metodą była analiza petrograficzna z wykorzystaniem mikroskopu polaryzacyjnego wykonana na 17 szlifach cienkich przygotowanych z wyboru zabytków ze stanowiska, na podstawie której uzyskane zostały informacje na temat typu domieszki schudzającej oraz charakteru masy ilastej. Zespół charakteryzował się dużym rozdrobnieniem – 69% fragmentów nie przekraczało długości 5 cm – i dominacją naczyń o średniej grubości ściankach (0,5-0,99 cm; 63%) przy wyrównanych proporcjach naczyń grubo- (22%) i cienkościennych (15%). Zabytki wytworzone zostały ręcznie, głównie techniką wałeczkową. Wśród zabiegów zastosowanych na powierzchniach zewnętrznych wyróżnione zostały 3 odmiany chropowacenia, powszechnie występowało równiez wygładzanie i wyświecanie. Ścianki wewnętrzne najczęściej były wygładzone, co poprawiało właściwości naczyń. Zaobserwowane zostały liczne zdobienia w postaci rytów, żłobień oraz listew plastycznych. W wyniku analizy mikroskopowej rozpoznane zostały 3 grupy petrograficzne na podstawie odmienności surowca – dominowały zabytki przygotowane z gliny piaszczystej z różną domieszką mineralną, jako dwie dodatkowe grupy wyróżnione zostały próbki wykonane z gliny tłustej z domieszką naturalną (piasek rzeczny) i tłuczniem skalnym. Rozpoznany został skład mineralny domieszki schudzającej, w tym zawartość minerałów ilastych – od 66% do 90% oraz zawartość głównych składników – kwarcu, skaleni i fragmentów granitoidów. W niektórych próbkach zaobserwowano również szamot ceramiczny oraz drobne fragmenty organiczne. Badania granulometryczne wykazały dominację najdrobniejszej frakcji (<0,1mm) i pozwoliły na scharakteryzowanie wielkości ziaren dodawanej domieszki. Surowiec, z którego przygotowywano naczynia, był zapiaszczony (glina piaszczysta), najpewniej pozyskiwany lokalnie.
9. Wybrane choroby zakaźne w basenia Morza Śródziemnego w starożytności dr hab. Justyna Baron prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca ta dotyczy wybranych schorzeń zakaźnych, które zostały zidentyfikowane w basenie Morza Śródziemnego w starożytności. Celem jest ich scharakteryzowanie, a przez to przybliżenie problemu ich występowania oraz odpowiedź na kilka pytań, m.in. czy choroby występowały lokalnie, czy też globalnie, czy bardziej dotyczyły jakiejś części społeczeństwa, jaki wpływ na ich rozwój miał klimat i jakie były wobec nich reakcje ludzi. Aby tego dokonać zebrałam informacje dostępne w starożytnych źródłach pisanych oraz korzystałam z wyników badań materiału archeologicznego. Rozpatrzyłam 13 schorzeń w obrębie 3 grup: wirusowej (grypa, odra, ospa prawdziwa), bakteryjnej (cholera, dur brzuszny, dżuma) i pasożytniczej (pełzakowica, malaria, leiszmanioza, schistosomatoza, tasiemczyca, włośnica, glistnica). Analizowane choroby były dość powszechne w basenie Morza Śródziemnego, szczególnie na jego północno- i południowo-wschodnim wybrzeżu. Niektóre z nich zostały zidentyfikowane w postaci pojedynczych zachorowań, inne zaś jako epidemie lub nawet pandemie. Przeniesienie pewnych schorzeń ze zwierząt na ludzi miało prawdopodobnie miejsce w czasie, kiedy człowiek zaczął żyć w bliskim kontakcie ze zwierzętami, które hodował. Przemieszczanie się ludności wraz z handlem, podróżami, czy w czasie ekspedycji militarnych, sprzyjało szybkiemu rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych. Nie dało się zauważyć szczególnych prawidłowości dotyczących warstwy społeczeństwa (z wyjątkiem malarii) lub czynników klimatycznych (z wyjątkiem cholery i malarii), które zwiększałyby podatność na zachorowanie. Omawiane schorzenia budziły w ludziach strach – do tego stopnia obawiano się śmierci z ich przyczyny, iż zdarzało się, że cierpiący na daną chorobę byli pozostawiani bez opieki. Zdarzały się jednak przypadki kiedy troszczono się o chorych, postępując zgodnie z zaleceniami medyków. Starano się szukać wytłumaczenia dla występowania schorzeń zakaźnych w działalności sił nadprzyrodzonych. Możliwe, iż z powodu pewnych chorób wykluczono spożywanie wieprzowiny w takich religiach jak islam, czy też judaizm. Mam nadzieję, że przedstawiona przeze mnie charakterystyka chorób zakaźnych w starożytności pozwoli na przybliżenie tej problematyki oraz nieco upowszechni pojęcie paleopatologii jako nauki.
10. Cmentarzysko ciałopalne ludności kultury łużyckiej na stanowisku Rogów Legnicki 2, pow. legnicki, w świetle źródeł do 1936 roku dr hab. Justyna Baron prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
11. IMPORTY MIECZY RZYMSKICH W KULTURZE PRZEWORSKIEJ NA ZIEMIACH POLSKICH dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
12. OBIEKTY ROWKOWE W POLSCE NA TLE EUROPEJSKIM dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
13. NACZYNIE TYPU TERRA SIGILLATA Z GROBU NR 423 W ODRACH. POCHODZENIE,SYMBOLIKA,KONTEKST dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
14. Proces romanizacji Normandii na przykładzie portu Juliobona dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
15. GRÓB WOJOWNIKA Z OKRESU WĘDRÓWEK LUDÓW W ŁUGACH, POW. GÓROWSKI dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
16. Klamry esowate w kulturze luboszyckiej na tle porównawczym dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
Praca pt. "Klamry esowate w kulturze luboszyckiej na tle porównawczym" składa się ze wstępu, czterech rozdziałów, podsumowania, katalogu, tablic, map oraz bibliografii. Celem pracy jest przedstawienie zabytków jakimi są klamry esowate, pochodzące z terenów kultury luboszyckiej oraz wykazanie na ich podstawie powiązań z kulturą wielbarską. Wykorzystano 18 klamer esowatych z 6 stanowisk kultury luboszyckiej oraz 39 klamer z 8 stanowisk kultury wielbarskiej. We wstępie zawarte zostały informacje dotyczące celu pracy, zakresu terytorialnego obu kultur oraz chronologii. Rozdział pierwszy przybliża czytelnikowi historię i stan badań nad kulturą luboszycką i wielbarską oraz najważniejsze informacje związane z pojawieniem się Gotów na ziemiach polskich. Oprócz tego znajdują się w nim dane o stanie badań nad samymi klamerkami esowatymi. W rozdziale drugim opisano zabytki pochodzące z terenów kultury luboszyckiej. Skupiono się na stylistyce, formach oraz przynależności typologicznej. W rozdziale trzecim, natomiast na podstawie wybranego materiału archeologicznego z cmentarzysk kultury wielbarskiej zostały wykazane związki obu kultur, wpływy oraz elementy naśladownictwa. Ostatni, czwarty rozdział dotyczy rozważań nad motywami i symboliką omawianych ozdób. W zakończeniu podsumowano wszelkie informacje i wnioski związane z tematyką pracy.
17. IMPORTOWANE ZAPINKI RZYMSKIE Z TERENÓW ZAJMOWANYCH PRZEZ KULTURĘ PRZEWORSKĄ dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
18. WYBRANE ASPEKTY ZASTOSOWANIA PROCY RĘCZNEJ W ŚWIETLE BADAŃ EKSPERYMENTALNYCH dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
19. Osadnictwo kultury lateńskiej i kultury przeworskiej w międzyrzeczu Bystrzycy i Oławy w okresie lateńskim.Powiązania i różnice dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca ta jest próbą scharakteryzowania osadnictwa międzyrzecza Bystrzycy i Oławy w okresie lateńskim. W owym czasie region ten zamieszkany był przez ludność dwóch kultur - najpierw kultury lateńskiej, a potem kultury przeworskiej. Celem pracy jest stworzenie ogólnej monografii tego regionu osadniczego, podsumowanie stanu badań, ale przede wszystkim, próba omówienia wzajemnych relacji między obiema kulturami.
20. OSADNICTWO WZGÓRZ NIEMCZAŃSKO – STRZELIŃSKICH W OKRESIE WĘDRÓWEK LUDÓW dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
21. Osadnictwo okresu lateńskiego, rzymskiego i wędrówek ludów w Masywie Ślęży dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
Praca została poświęcona osadnictwu w obrębie Masywu Ślęży w stosunkowo wąskim przedziale chronologicznym w całej bogatej historii tego obszaru. Celem pracy było w miarę możliwości zebranych danych, uwypuklenie procesów związanych ze śladami osadnictwa na omawianym terenie i usystematyzowanie stanowisk od okresu lateńskiego do okresu wędrówek ludów, a także próba rozwiązania i przybliżenie takich zagadnień, jak chociażby pochodzenie rzeźb ślężanskich, lub kwestia licznego nagromadzenia ceramiki grafitowej na szczycie Ślęży. W niniejszej pracy znalazły się 3 robocze rozdziały, jeden o warnunkach naturalnych panujących na masywie, oraz dwa omawiające poszczególne stanowiska archeologiczne, w tym rolę jaką pełniły miejsca zawierające ślady obecności ludności w wybranych rejonach badanego obszaru jak i opis materiałów zabytkowych i w miarę stanu badań ich chronologia względna związana ze śladami pobytu ludności począwszy od okresu lateńskiego poprzez okres wpływów rzymskich i kończąc na okresie wędrówek ludów. Pierwszy rozdział został poświęcony okresowi lateńskiemu, w którym zawarłem najważniejsze informacje o znaleziskach ze stanowisk archeologicznych związanych z kulturą przeworską oraz celtycką. Szczególną uwagę poświęciłem stanowisku na szczycie Ślęży, a także zwięźle omówiłem zagadnienie rzeźb ślężańskich związanych z pobytem ludności celtyckiej w tym okresie. W drugim rozdziale zawarłem głównie informacje o znaleziskach ze stanowisk archeologicznych z okresu wpływów rzymskich i wędrówek ludów oraz opisałem funkcję jaką pełniły miejsca, w których znaleziono materiał zabytkowy należący do jedynej jednostki kulturowej w tamtym okresie z terenu Masywu Ślęży czyli kultury przeworskiej.
22. Bursztyn w dobie dominacji Celtów w Europie Środkowej dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca ta poświęcona jest opracowaniu wszystkich znanych zabytków bursztynowych pochodzących z terenu Moraw, Czech i Polski, datowanych na okres lateński. Bursztyn, o którym mowa pochodzi ze stanowisk osadowych (osad nizinnych, oppidów), grobowych, jak również z depozytów czy składnic. Biorąc pod uwagę pierwszy z wymienionych rodzajów stanowisk, należy powiedzieć, że we wczesnych fazach okresu lateńskiego znalezisk takich jest stosunkowo mało. Są to znaleziska głownie z Czech i Moraw. Sytuacja zmienia się wraz z powstaniem oppidów - które stanowią nie tylko punkty przeładunkowe, ale również zajmują się redystybucją. Inna sytuacja przejawia się na cmentarzyskach- we wczesnych fazach widoczny jest duży udzial bursztynu w pochówkach, który z czasem radykalnie się zmniejsza, by zaniknąć wraz z uchwytnością celtyckich pochówków. Na terenie Polski bursztyn znany jest z innego rodzaju stanowisk mianowicie ze składnic, które na poprzednio omawianych ziemiach nie występują. Wiedzie tutaj prym znalezisko z Wrocławia- Partynic oraz Pruszcza Gdańskiego. Znalziska grobowe datowane na okres lateński są bardzo rzadkie. Wszystkie omawiane zabytki bursztynowe, mają mniejszy bądź większy związek z trasą szlaku zwanego bursztynowym jaki funkcjonował na tych terenach na pewno już od okresu halsztackiego, i który uformował przebieg trasy jaką znamy z okresu rzymskiego. Na podstawie analizy stanowisk wiadomym jest, że handel mial charakter etapowy i był oparty głównie na transporcie wodnym. W punktach przeładunkowych, rozkwitało bursztynnictwo i dalsza redystrybucja produktów gotowych. Wszystkie zebrane informacje, przyczyniły sie do powstania precyzyjnej mapy z naniesionymi możliwymi drogami handlowymi, którymi wraz z innym towarem wędrował bursztyn.
23. Zestaw stroju kobiecego kultury przeworskiej na Śląsku w fazach B2-C2 okresu rzymskiego na podstawie wybranych stanowisk dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca pt. "Zestaw stroju kobiecego kultury przeworskiej na Śląsku w fazach B2-C2 okresu rzymskiego na podstawie wybranych stanowisk” składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, podsumowania, katalogu, tablic, mapy, zestawień elementów stroju w formie tabel oraz bibliografii. Celem pracy jest próba odtworzenia zestawu stroju kobiecego kultury przeworskiej, ograniczającego się do terenów dzisiejszego Śląska, z młodszej fazy wczesnego okresu rzymskiego oraz młodszego okresu rzymskiego, jak i również ukazanie zmian, ciągłości, podobieństw czy też różnic uwidaczniających się na przestrzeni faz. Wykorzystano materiał pochodzący z grobów kobiecych, z siedmiu cmentarzysk. We wstępie zawarte zostały informacje dotyczące celu pracy, zakresu terytorialnego, chronologii oraz historii badań. Rozdział pierwszy przybliża czytelnikowi problem związany z określeniem płci zmarłego oraz metody umożliwiające weryfikację zarówno grobu kobiecego jak i męskiego. W rozdziale drugim omówiony został materiał ze stanowisk takich jak, Chorula, woj. opolskie, Ciecierzyn, woj. opolskie, Drochlin, woj. śląskie, Izbicko, woj. opolskie, Mokra, woj. śląskie, Tarnów, woj. opolskie, Wrocław - Zakrzów, woj. dolnośląskie i Zakrzów, woj. opolskie. Skupiono się między innymi na konkretnych rodzajach zabytków, ich ilości, stylistyce i przede wszystkim funkcjach jakie mogły spełniać. W rozdziale trzecim, natomiast na podstawie przeanalizowanego materiału archeologicznego z wybranych i omówionych we wcześniejszym rozdziale cmentarzysk kultury przeworskiej, zostały przedstawione zestawy stroju kobiecego charakterystyczne kolejno dla fazy B2, B2/C1, C1 a także C2. W zakończeniu podsumowano wszelkie informacje oraz wnioski związane z tematyką pracy.
24. Popularyzacja stanowisk archeologicznych w turystyce. dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - wieczorowe I stopnia
25. STANOWISKA I ZNALEZISKA WODNE I BAGIENNE NA OBSZARZE DORZECZA WISŁY I ODRY W OKRESIE WPŁYWÓW RZYMSKICH dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
26. Transport lądowy w Barbaricum okresu halsztackiego, lateńskiego i rzymskiego dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
27. Relikty budynku na osadzie z okresu wpływów rzymskich na stan. Krępnica 8, gm. Bolesławiec dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
28. KULTURA WINIARSKA I HANDEL WINEM W RZYMSKIEJ GALII. PRZYKŁAD NICEI I GALII NARBOŃSKIEJ dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
29. Naczynia miniaturowe kultury przeworskiej z wybranych cmentarzysk dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Celem niniejszej pracy magisterskiej było przedstawienie naczyń miniaturowych kultury przeworskiej z wybranych cmentarzysk. Podjęta problematyka nie stanowiła jak dotąd przedmiotu głębszych rozważań w literaturze archeologicznej. Uwzględnione stanowiska są datowane łącznie od okresu przedrzymskiego po wczesny okres wędrówek ludów. Wybrane cmentarzyska administracyjnie zlokalizowane są w województwie wielkopolskim oraz na północnym skraju województwa opolskiego. Niniejsza praca składa się z dwóch części. Pierwsza część obejmuje zagadnienia teoretyczne związane z pojęciem miniaturyzacji, analizę morfologiczną zebranych zabytków a także informacje dotyczące kontekstu odkrycia oraz ich funkcji. Drugą częścią pracy są Tablice (1 – 27), które stanowić będą katalog rysunkowy, w którym uwzględniono podział typologiczny zebranych zabytków. Głównym założeniem przy wydzielaniu naczyń miniaturowych było stwierdzenie, że ich wymiary (wysokość, średnica otworu, średnica brzuśca oraz średnica dna) są < 9 cm. Wszystkie dostępne dane zostały poddane analizie. Jednymi z najważniejszych problemów dotyczących niniejszej pracy było zdefiniowanie pojęcia „miniaturyzacja” oraz określenie funkcji naczyń miniaturowych.
30. Tkactwo kultury przeworskiej dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia