wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
1. Popularyzacja stanowisk archeologicznych w turystyce. dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - wieczorowe I stopnia
2. Przejawy praktyk szamanistycznych u Scytów w świetle źródeł archeologicznych. dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - wieczorowe I stopnia
3. Mennictwo księstwa wrocławskiego w XIV wieku. prof. dr hab. Borys Paszkiewicz Archeologia - wieczorowe I stopnia
4. Obrządek pogrzebowy kultury San Agustin w Kolumbii prof. dr hab. Józef Szykulski prof. nadzw. UWr Archeologia - wieczorowe I stopnia
5. GOSPODARKA LUDNOŚCI KULTURY UNIETYCKIEJ W ŚWIETLE NAJNOWSZYCH BADAŃ. dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - wieczorowe I stopnia
6. Porównanie XV-wiecznych naczyń glinianych z zamków śląskich i miasta Wrocław. dr hab. Krzysztof Jaworski prof. nadzw. UWr Archeologia - wieczorowe I stopnia
7. Archeologia w polskich nowych mediach-szanse i zagrożenia prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne jednolite magisterskie
Abstrakt (PL) Praca ukazuje możliwości nowych mediów jako narzędzia służącego do popularyzacji archeologii. Na wstępie przedstawione jest społeczne znaczenie popularyzacji archeologii, jej celów i metod. Tradycyjne metody popularyzacji archeologii są powszechnie stosowane zarówno przez profesjonalistów jak i środowiska amatorów. Kolejne rozdziały przedstawiają metody popularyzacji w nowych mediach oraz ich oceny, ze szczególnym uwzględnieniem mediów społecznościowych. Porównanie tradycyjnych oraz nowych sposobów popularyzacji archeologii przedstawia ich zalety i wady. Wiele uwagi poświęcono mediom społecznościowym jako narzędziom prowadzącym do „demokratyzacji” i wielogłosowości środowisk archeologicznych w internecie, co skutkuje powstaniem innych, niż dotychczasowe, oczekiwań społecznych w zakresie popularyzacji archeologii. Jednym z ciekawszych aspektów porównania tradycyjnych i nowych metod popularyzacji archeologii jest analiza różnic między fizycznym kontaktem odbiorcy z prawdziwymi zabytkami oraz próbami przybliżenia wiedzy o przeszłości za pomocą technologii wirtualnych.
8. ŁUPKI ŁYSZCZYKOWE Z OKOLIC KAMIEŃCA ZĄBKOWICKIEGO JAKO SUROWIEC DO PRODUKCJI KAMIENI ŻARNOWYCH WE WCZESNYM ŚREDNIOWIECZU dr hab. Krzysztof Jaworski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne jednolite magisterskie
9. NACZYNIE TYPU TERRA SIGILLATA Z GROBU NR 423 W ODRACH. POCHODZENIE,SYMBOLIKA,KONTEKST dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
10. WYKORZYSTANIE ARCHEOLOGII SĄDOWEJ PODCZAS BADAŃ MIEJSC ZBRODNI WOJENNYCH, ZBRODNI PRZECIWKO LUDZKOŚCI ORAZ ZBRODNI LUDOBÓJSTWA NA PRZYKŁADACH PRAC PRZEPROWADZONYCH W RWANDZIE ORAZ BYŁEJ JUGOSŁAWII. dr hab. Maciej Trzciński prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
11. Studium przypadku Romana Szczura (Szumskiego) ps "Urszula "- w kontekście współczesnych badań nad ofiarami zbrodni komunistycznych w Polsce lat 1944-1956 r. dr hab. Maciej Trzciński prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
12. ROLA KOBIETY W STRUKTURACH SPOŁECZNYCH EPOKI BRĄZU NA ZIEMIACH POLSKICH dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
13. Bramy grodowe i wewnętrzny układ komunikacyjny na grodziskach wczesnośredniowiecznych na terenie południowej Polski dr hab. Krzysztof Jaworski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca magisterska pod tytułem „Bramy grodowe i wewnętrzny układ komunikacyjny na grodziskach wczesnośredniowiecznych na terenie południowej Polski” jest próbą zebrania i opisania informacji na tematy dość często pomijane w sprawozdaniach z badań naukowców. Konstrukcje bramne jak i układy komunikacyjne są jedynie sygnalizowane w literaturze przedmiotu. Zakres terytorialny, który interesował autorkę pracy obejmował dzisiejsze województwa dolnośląskie, opolskie, śląskie, małopolskie, rzeszowskie i południową (historycznie małopolską) część województwa lubelskiego. Na tych terenach na ślady zabudowy bramnej jak i ślady układów komunikacyjnych natrafiono na stanowiskach w Będkowicach, Chełmcu, Damicach, Dobromierzu, Gilowie, Kaszowie, Lilikowie, Lubomi, Niedowie, Sąsiadce i Zawadzie Lanckorońskiej. We wstępie pracy magisterskiej pojawiła się początkowa informacja na temat stanowisk, które pojawiły się w pracy, kategorii wielkościowych grodzisk obowiązujących w opracowaniu, zakresu terytorialnego i ram chronologicznych. W rozdziale pierwszym noszącym tytuł „Charakterystyka grodzisk” zawarto charakterystykę osad. Istotnymi informacjami na ich temat jest ich dokładne położenie, wielkość, nazwiska badaczy, którzy zajmowali się wykopaliskami, jak również podstawy ustalenia chronologii. Co do niektórych pozycji załączone zostały również ryciny. Drugim rozdziałem w pracy jest ten nosząc tytuł ”Charakterystyka bram grodowych i układów komunikacyjnych wewnątrz grodów”. Ma on trzy podrozdziały dzieląc terytorium południowej Polski na trzy historyczne krainy: Dolnego Śląska, Górnego Śląska i Małopolski. Zawarte zostały w nim informacje zebranie z powszechnie dostępnej literatury. Były to sprawozdania, monografie jak również pełne pozycje literatury. Powołując się na wyniki badań naukowców, zebrano informacje na temat bram i układów komunikacyjnych załączając jednocześnie zdjęcia pozostałości po założeniach bramnych i elementach dróg. W zakończeniu zaś dokonano podsumowania rozważań. W katalogu stanowisk znalazły się informacje na temat: stanu zachowania stanowisk, badań i publikacji z nim związanych, jego położenie, wielkość, rodzaj, elementy bramy bądź elementy komunikacji, podstawy datowania i spis literatury.
14. IMPORTOWANE ZAPINKI RZYMSKIE Z TERENÓW ZAJMOWANYCH PRZEZ KULTURĘ PRZEWORSKĄ dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
15. WYBRANE ASPEKTY ZASTOSOWANIA PROCY RĘCZNEJ W ŚWIETLE BADAŃ EKSPERYMENTALNYCH dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
16. Środkowopaleolityczne narzędzia bifacjalne w północnej strefie Karpat i Sudetów prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
17. Osadnictwo kultury lateńskiej i kultury przeworskiej w międzyrzeczu Bystrzycy i Oławy w okresie lateńskim.Powiązania i różnice dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca ta jest próbą scharakteryzowania osadnictwa międzyrzecza Bystrzycy i Oławy w okresie lateńskim. W owym czasie region ten zamieszkany był przez ludność dwóch kultur - najpierw kultury lateńskiej, a potem kultury przeworskiej. Celem pracy jest stworzenie ogólnej monografii tego regionu osadniczego, podsumowanie stanu badań, ale przede wszystkim, próba omówienia wzajemnych relacji między obiema kulturami.
18. Urządzenia targowe miast Śląska i małopolski w średnuiowieczu w świetle źródeł archeologicznych prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne II stopnia
Celem pracy jest zebranie wszystkich dostępnych informacji na temat urządzeń targowych w miastach Śląska i Małopolski w średniowieczu, porównanie ich ze sobą oraz uwypuklenie wszelkich różnic występujących pomiędzy nimi, jak i podobieństw, które je łączą. Umożliwi to dokładna analiza źródeł pisanych i zachowanych pozostałości przebadanych metodą archeologiczną.Tematyka poniższej pracy nie pozwala na ustalenie uniwersalnych ram chronologicznych w odniesieniu do wszystkich omawianych ośrodków na raz z powodu braku dokładnych najwcześniejszych źródeł pisanych i archeologicznych dla części z nich, rozbieżności w latach ich powstawania i funkcjonowania oraz z powodu wewnętrznego podziału pracy na urządzenia śląskie i małopolskie. Z tego powodu za daty początkowe uznaję moment pojawienia się pierwszych informacji na temat urządzeń targowych uchwytnych dzisiaj w źródłach pisanych lub archeologicznych. Najczęściej są to akty lokacji miast, w których zwykle opisywano stan zagospodarowania faktycznego ośrodka przed lokacją. W dokumentach tych nierzadko możemy doszukać się wzmianek o istniejących już urządzeniach, których lokalizacja i ilość zostały uregulowane przez akt. Najstarszą lokacją na Śląsku był akt dla miasta Złotoryja w 1211 roku wydany przez Henryka Brodatego i tą też datę uznaję za początkową dla omawiania urządzeń na Śląsku. W przypadku Małopolski najstarszą potwierdzoną lokację przeprowadzono za rządów Leszka Białego, który w 1243 roku po raz pierwszy zakłada Sandomierz. Za górną datę graniczną dla obydwu regionów uznaję przełom XV i XVI wieku kiedy to na Śląsk i do Małopolski docierają pierwsze świadome renesansowe prądy myślowe w sztuce i architekturze. Podsumowując, za ramy czasowe można uznać okres od 1. połowy wieku XIII do pierwszego dziesięciolecia wieku XVI. Należy jednak pamiętać, że przejście pomiędzy średniowieczem a renesansem nie nastąpiło z dnia na dzień, lecz było procesem długotrwałym i niewyraźnym chronologicznie, który rozpoczął się jeszcze przed pierwszymi latami XVI wieku a zakończył długo po nich, co widać zwłaszcza w tradycji budowlanej, w której pewne wzorce i tendencje zanikły już wcześniej, a niektóre funkcjonowały jeszcze długo później. Zakres terytorialny pracy obejmuje rynki i place pomocnicze średniowiecznych miast Śląska i Małopolski, w których, w omawianym w pracy czasie, funkcjonowały wszystkie istotne dla pracy urządzenia targowe. Rozdział syntetyczny stanowi zasadniczą część pracy i zarazem jej najważniejszy człon. To w nim umieszczone zostały wszelkie spostrzeżenia oraz analizy metryczne, materiałowe, funkcjonalne oraz chronologiczne wraz z ich opisami. W nim także można doszukać się ogólnego spojrzenia na tradycje budowlane oraz regulacje prawne handlu. Rozdział ten zawiera także dane dotyczące ilości przekupniów i rzemieślników w omawianych ośrodkach oraz liczbę i rodzaj gałęzi rzemiosł, w nich obecnych, w danym roku. Podsumowanie stanowi wybór najważniejszych informacji w formie maksymalnie klarownego
19. Archeolog na miejscu katastrofy lotniczej dr hab. Maciej Trzciński prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Głównym celem pracy pt.: „Archeolog na miejscu katastrofy lotniczej” było przybliżenie korzyści, nie tylko archeologom, ale również osobom zajmującym się badaniem tego typu zdarzeń, jakie mogłyby płynąć z posiadania wyspecjalizowanego archeologa sądowego w zespole badawczym. Ta dziedzina nauki przez wiele lat praktycznych badań wykopaliskowych wypracowała szereg sprawdzonych metod, które mogłyby w znacznym stopniu pozytywnie wpłynąć na jakość procesu poznawczego czynności dochodzeniowych. Praca składa się z trzech części. Pierwsza z nich stanowi jej tło, zarówno historyczne, jak i prawne. W dwóch rozdziałach przedstawiono ideę kształtowania się bezpiecznych lotów, oraz polskie i europejskie normy prawne związane z badaniem katastrof lotniczych. Zasadnicza część pracy skupia się na czynnościach dochodzeniowo-śledczych, przeprowadzanych na miejscu zdarzenia. Opisane zostały kolejne etapy postępowania, od momentu otrzymania zgłoszenia, poprzez wstępne zabezpieczenie miejsca katastrofy i przeprowadzenie akcji ratowniczych, przygotowanie zespołu badawczego wraz z odpowiednim wyposażeniem, wskazanie zagrożeń, jakie dodatkowo mogą zaistnieć na miejscu, a także postępowanie z ofiarami. W podrozdziale poświęconym oględzinom wraku zostały wskazane czynności, które wykonane przez wyszkolonego archeologa sądowego mogłyby jedynie zyskać na efektywności. Ostatnia część stanowi opis pięciu największych katastrof lotniczych w historii pod względem ofiar śmiertelnych, wliczając w to wydarzenia z 11 września 2001 r.
20. Srebrny skarb monet i ozdób z grodziska w Grzybowe ,pow.wrześniewski prof. dr hab. Borys Paszkiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca traktuje o srebrnym skarbie monet i ozdób wydobytym na grodzisku w Grzybowie, pow. wrzesiński. Skarb pochodzi z końca X w. i składa się z ozdób o proweniencji słowiańskiej oraz monet arabskich. Praca polega na opracowaniu poszczególnych elementów skarbu oraz poddanie ich wnikliwej analizie.
21. Świadectwo pierwszej wojny światowej w świetle archeologii prof. dr hab. Krzysztof Wachowski Archeologia - stacjonarne II stopnia
Przedmiotem niniejszej pracy jest badanie świadectwa okresu pierwszej wojny światowej z perspektywy archeologii. Analiza zagadnienia została poprzedzona rysem historycznym. Omówiono genezę pierwszej wojny światowej oraz ukazano jej wpływ na losy polityczne świata i ówczesne społeczeństwo. W dalszej części zwrócono uwagę na bogactwo i różnorodność źródeł i zabytków stanowiących świadectwo konfliktu z lat 1914 – 1918. Podkreślono także, możliwość nieustannego zdobywania wiedzy, odkrywania nowych faktów na temat, wydawałoby się znanego i tak dobrze udokumentowanego okresu historii. W pracy omówiono również najważniejsze zagadnienia, dotyczące propedeutyki prowadzenia wykopalisk archeologicznych związanych z pierwszą wojną światową. Podkreślono, czym różnią się one od większości pozostałych prac terenowych, jakie niosą obietnice dla nauki a także, jakie zagrożenia wiążą się z eksploracją pozostałości pierwszej wojnie. W tekście zwrócono uwagę na miejsca prowadzenia badań ratunkowych i prac programowych. Omówiono kluczowe stanowiska, na których odsłania się znaczną ilość zabytków, od nieruchomych obiektów po liczne pojedyncze ruchomości będące pozostałościami sprzętu wojskowego a także prywatną własnością żołnierzy o charakterze pozamilitarnym. Charakterystyce poddane zostały liczne źródła związane z Wielką Wojną a także zabytki, które choć powstały już po wojnie, łączą się tylko z nią i stanowią ważne świadectwo tamtych lat. Są to wszelkiego rodzaju miejsca pamięci - cmentarze, monumenty, pomniki i cenotafy. Szczególną uwagę zwrócono również na znaleziska, jakimi są ludzkie szczątki, które nadają wykopaliskom bardziej osobisty charakter. Podkreślono, że dzięki archeologii pól bitewnych część poległych na wojnie żołnierzy, uznanych wcześniej za zaginionych, może zostać odnalezionymi a nawet zidentyfikowanymi przez badaczy. Tekst ten często ukazuje, jak ważnymi dla badania świadectwa okresu wojny są zabytki znajdujące się dziś w muzeach oraz prywatnych kolekcjach. Choć przedmiotem zainteresowania archeologów są głównie pochodzące z wykopalisk artefakty oraz obiekty odkrywane na stanowiskach, zakres badań nad konfliktem znacznie wykracza poza obszary prowadzenia prac eksploracyjnych. W pracy omówiono też pewną unikalną grupę zabytków, typowych niemal wyłącznie dla lat 1914 – 1918 – Nagelfiguren wraz z ideą ich fundowania oraz polski odpowiednik tego przedsięwzięcia, czyli tarcze legionów. Zwrócono też uwagę na świadectwo o niepowtarzalnym charakterze – literaturę. Przywołano, w związku z tym, przykłady tzw. „poezji okopowej” oraz wybraną korespondencję pochodzącą z czasów wojny. Niniejszy tekst zwraca także uwagę na pułapki identyfikacji zabytków oraz niejasności wynikające z nienależytej znajomości lub błędnego odczytania symboliki tamtych czasów. W zakończeniu podkreślono rolę archeologii w zdobywaniu wiedzy o konflikcie dobrze już znanym. Zaznaczono również, że nie tylko wykopaliska czy archiwa dostarczają informacji o czasach minionych, ale i znajdu
22. Formowanie się stanowisk schyłkowopaleolitycznych.Przykład stanowiska Sowin 9,pow.Nysa. dr hab. Andrzej Wiśniewski Archeologia - stacjonarne II stopnia
23. ROZWÓJ TECHNIKI GÓRNICZEJ GÓRNICTWA KRUSZCOWEGO NA OBSZARZE EUROPY ŚRODKOWO-WSCHODNIEJ W OKRESIE ŚREDNIOWIECZA I WCZESNEJ NOWOŻYTNOŚCI prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne II stopnia
24. OSADNICTWO WZGÓRZ NIEMCZAŃSKO – STRZELIŃSKICH W OKRESIE WĘDRÓWEK LUDÓW dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
25. CHRONOLOGIA ORAZ PRZYNALEŻNOŚĆ KULTUROWA MATERIAŁÓW SEKTORA 9 STANOWISKA EL PINO, PERU prof. dr hab. Józef Szykulski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
26. Instrumenty strunowe i dęte w średniowiecznej Europie Środkowej i w Skandynawii prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca ta przedstawia badania dotyczące wybranych instrumentów strunowych oraz dętych z obszaru Europy Środkowej a także Skandynawii w średniowieczu, które odkryto w trakcie wykopalisk archeologicznych wspierając się na materiale ikonograficznym oraz źródłach pisanych. Celem przybliżenia historii instrumentarium pochodzącego z wykopalisk autor prezentuje konfrontacje zabytków z innymi rodzajami źródeł. Praca charakteryzuje cechy fizyczne znalezisk (rebek, lur, flety, rogi) oraz prezentuje możliwe sposoby korzystania z owych instrumentach. Prezentowane są również hipotezy na temat pochodzenia, rozwoju i rozprzestrzeniania się poszczególnych chordofonów i aerofonów.
27. Groby komorowe we wczesnym średniowieczu w Europie Środkowej dr hab. Krzysztof Jaworski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca poświęcona jest obiektom funeralnym o charakterystycznej formie. Mianowicie grobom komorowym. Autor skupił się na znaleziskach z Europy Środkowej z wczesnego średniowiecza, gdyż stan badań nad nimi na tle innych tego typu pochówków z różnych części Europy jest niewystarczający. W pracy zawarto analizę obiektów funeralnych z 12 stanowisk archeologicznych. Na ich podstawie przeprowadzone jest wnioskowanie na temat funkcji jaką odgrywały groby komorowe w minionych wiekach.
28. ROLA BADAŃ ARCHEOLOGICZNYCH W POZNANIU HISTORII NAZISTOWSKICH OBOZÓW ZAGŁADY Z OBSZARU POLSKI dr hab. Maciej Trzciński prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
29. Ślusarstwo wrocławskie w późnym średniowieczu i w czasach nowożytnych prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca ta traktuje o wąskiej grupie wytworów ślusarskich służących do zamykania pomieszczeń jak i mniejszych przedmiotów, które odnaleziono podczas wykopalisk archeologicznych na terenie średniowiecznego i nowożytnego Wrocławia. Przy pomocy materiałów pochodzących z wrocławskich badań archeologicznych, źródeł i opracowań historycznych, oraz publikacji etnograficznych autor ukazuje obraz wrocławskiego ślusarstwa, rekonstruuje jego warsztat pracy, a także opracowuje wybór zabytków ślusarskich.
30. Bursztyn w dobie dominacji Celtów w Europie Środkowej dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca ta poświęcona jest opracowaniu wszystkich znanych zabytków bursztynowych pochodzących z terenu Moraw, Czech i Polski, datowanych na okres lateński. Bursztyn, o którym mowa pochodzi ze stanowisk osadowych (osad nizinnych, oppidów), grobowych, jak również z depozytów czy składnic. Biorąc pod uwagę pierwszy z wymienionych rodzajów stanowisk, należy powiedzieć, że we wczesnych fazach okresu lateńskiego znalezisk takich jest stosunkowo mało. Są to znaleziska głownie z Czech i Moraw. Sytuacja zmienia się wraz z powstaniem oppidów - które stanowią nie tylko punkty przeładunkowe, ale również zajmują się redystybucją. Inna sytuacja przejawia się na cmentarzyskach- we wczesnych fazach widoczny jest duży udzial bursztynu w pochówkach, który z czasem radykalnie się zmniejsza, by zaniknąć wraz z uchwytnością celtyckich pochówków. Na terenie Polski bursztyn znany jest z innego rodzaju stanowisk mianowicie ze składnic, które na poprzednio omawianych ziemiach nie występują. Wiedzie tutaj prym znalezisko z Wrocławia- Partynic oraz Pruszcza Gdańskiego. Znalziska grobowe datowane na okres lateński są bardzo rzadkie. Wszystkie omawiane zabytki bursztynowe, mają mniejszy bądź większy związek z trasą szlaku zwanego bursztynowym jaki funkcjonował na tych terenach na pewno już od okresu halsztackiego, i który uformował przebieg trasy jaką znamy z okresu rzymskiego. Na podstawie analizy stanowisk wiadomym jest, że handel mial charakter etapowy i był oparty głównie na transporcie wodnym. W punktach przeładunkowych, rozkwitało bursztynnictwo i dalsza redystrybucja produktów gotowych. Wszystkie zebrane informacje, przyczyniły sie do powstania precyzyjnej mapy z naniesionymi możliwymi drogami handlowymi, którymi wraz z innym towarem wędrował bursztyn.