wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
1. Życie codzienne polskich jeńców wojennych w niemieckich obozach jenieckich w czasie II Wojny Światowej, na podstawie zabytków archeologicznych. dr hab. Maciej Trzciński prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
2. Źródła archeozoologiczne z późnośredniowiecznego zamku na górze Gromnik na Wzgórzach Strzelińskich dr hab. Krzysztof Jaworski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca magisterska jest opracowaniem archeozoologicznym szczątków kostnych znalezionych w trakcie badań archeologicznych na Zamku Gromnik na Wzgórzach Strzelińskich. Badania obejmują trzy sezony badawcze - rok 2010, 2013 oraz 2014. W ich trakcie przebadano 1978 sztuk kośćca zwierzęcego. Aby ustalić przynależność anatomiczną i gatunkową posłużono się identyfikacją zoologiczną, czyli makroskopową. Ze względu na bardzo rozdrobniony materiał badawczy, udało się rozpoznać jedynie 10 % badanego materiału. Po analizie ustalono, że kości są mało atrakcyjnymi pozostałościami pokonsumpcyjnymi, pochodzącymi najprawdopodobniej z XV wieku. Najwięcej z nich należało do bydła, co też charakteryzuje tendencje konsumpcyjne, które panowały w Polsce w średniowieczu.
3. Zróżnicowanie w odżywianiu się ludności kultury ceramiki wstęgowej rytej i kultury pucharów lejkowatych prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
4. Zróżnicowanie płci ludzi i zwierząt w grobach kultury amfor kulistych na ziemiach polskich prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnie
Zwierzęta były ważnym elementem nie tylko gospodarki ludności pradziejowych, ale również sfery wierzeniowej oraz symbolicznej. Widać to na przykładzie KAK, w której ich rola wychodziła daleko poza składnik pożywienia, o czym świadczą liczne i bardzo charakterystyczne dla tej kultury pochówki zwierząt. Celem pracy jest przedstawienie gatunków zwierząt składanych w grobach, a przede wszystkim ich zróżnicowania pod względem płci. Charakterystyczny obrządek pogrzebowy KAK sprawiał, że groby zwierzęce często były powiązane z ludzkimi i dlatego przedstawiona zostanie także płeć tych ludzi. Na podstawie zebranych danych podjęto zagadnienie, czy płeć grzebanych zwierząt była kryterium branym pod uwagę przez społeczności KAK przy doborze osobnika, a jeżeli tak to, która była preferowana. Zostanie także podjęta próba obserwacji ewentualnej korelacji płci zwierząt i ludzi złożonych w grobach. Zakres terytorialny i czasowy pracy obejmuje znaleziska KAK z ziem polskich. W wyniku przeprowadzonych obserwacji zauważyć można, że najważniejsze było bydło, które było gatunkiem najczęściej składanym w grobach. Wśród osobników wyróżniają się samice, które najprawdopodobniej były preferowane przez ludność KAK, ale w niektórych przypadkach można zauważyć równie ważną rolę samców. W wypadku pozostałych gatunków, czyli świń, kóz i owiec oraz psów nie udało się ustalić płci reprezentatywnej statystycznie liczby osobników. Można jednak zauważyć, że pomimo ich marginalnej roli musiały one pełnić konkretne role w rytuale KAK. W pracy wykazano, że nie można stwierdzić wyraźnej korelacji pomiędzy płcią grzebanych zwierząt i ludzi. Należy jednak zwrócić uwagę, że także i w tym przypadku płeć wielu osobników pozostała nieustalona. Pochowanie wraz z nimi, bądź tuż obok nich zwierząt otaczanych czcią należy raczej interpretować, jako wyróżnienie wynikające z ich wysokiego statusu społecznego za życia oraz jako wyrazu szacunku. W niektórych przypadkach można jednak stwierdzić, że zarówno ludzie jak i zwierzęta mogły być celowo zabijane w celu złożenia ofiary.
5. Znaleziska zwłok i szczątków ludzkich oraz ich oględziny w ujęciu archeologicznym i kryminalistycznym dr hab. Maciej Trzciński prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca dotycz pięciu znalezisk zwłok i szczątków ludzkich oraz ich oględzin. Scharakteryzowane znaleziska w większym bądź mniejszym stopniu ukazują podobieństwo archeologii i kryminalistyki. Zwrócono w niej uwagę na korzyści jakie mogę płynąć ze współpracy archeologii z kryminalistyką. W poszczególnych rozdziałach przedstawiony został przedmiot i zakres badań archeologicznych i kryminalistycznych oraz zasady i sposoby prowadzenia badań archeologicznych, jak również scharakteryzowano stan i rozwój badań archeologii sądowej. Przybliżono podstawy polskiego prawa, które pozwalają archeologowi na uczestnictwo w badaniach miejsc przestępstw. Uwzględniając przy tym wytyczne dotyczące przeprowadzania oględzin miejsca, rzeczy i zwłok. W pracy zaprezentowano także ślady kryminalistyczne oraz metody ułatwiające zidentyfikowanie odnajdowanych znalezisk. Omówiono również obszar działania innych dziedzin wiedzy, które mają swój wkład w badaniach nad identyfikacją zwłok i szczątków ludzkich tj.: antropologii fizycznej, medycyny sadowej i tafonomii, zwracając tym samym uwagę na istotę interdyscyplinarności tych nauk.
6. Znaleziska rzymskich figurek brązowych w barbaricum dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
7. Znaleziska oraz interpretacje grobów podwójnych w okresie od XII do XVII wieku na ziemiach polskich prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
8. Znaleziska monet w powiecie lwóweckim prof. dr hab. Borys Paszkiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
9. ZNALEZISKA MONET RZYMSKICH W REJONIE BYSTRZYCKO-OŁAWSKIM prof. dr hab. Borys Paszkiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
10. Znaki rzemieślnicze na kamieniach brukowych ze stanowiska Hippos-Sussita dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
11. Znaki garncarskie z IX i X wieku na południowym Śląsku na tle ziem ościennych. dr hab. Krzysztof Jaworski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
Niniejsza praca podejmuje problematykę pojawienia się znaków garncarskich na ziemiach polskich, które miało miejsce na terenie południowego Śląska na przełomie IX i X w. Autor skupia się na sześciu stanowiskach z omawianego obszaru, na których, w świetle dotychczasowych badań, stwierdzono najwcześniejsze znaleziska znaków garncarskich. Ponadto podejmuje on próbę wskazania możliwych kierunków, którymi ta idea rozprzestrzeniała się z obszaru Wielkich Moraw przez ziemie polskie, oraz zwraca uwagę na dalsze kroki, jakie powinny zostać podjęte celem lepszego zrozumienia omawianego zjawiska.
12. Znaczenie zwierząt hodowlanych w późnym neolicie i wczesnej epoce brązu dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
13. ZŁOTNICTWO KULTURY WIELBARSKIEJ W OKRESIE WPŁYWÓW RZYMSKICH dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
14. ZŁOTNICTWO KULTURY WIELBARSKIEJ - PRZEGLĄD TECHNIK dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
15. Zeus i Jowisz w sztuce antycznej dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
W pracy przedstawiono 65 zabytków z wizerunkiem Zeusa i Jowisza w sztuce antycznej. Pierwszy rozdział pracy przedstawia mitologię grecką i rzymską, która silnie oddziaływała na sztukę. Dalsza część to przedstawienie poszczególnych typów zabytków greckich, a następnie rzymskich ukazujących Zeusa i Jowisza. Celem pracy było ukazanie różnorodności zabytków oraz przedstawienie zmian zachodzących w ukazywaniu mitycznego boga.
16. Zestaw stroju kobiecego kultury przeworskiej na Śląsku w fazach B2-C2 okresu rzymskiego na podstawie wybranych stanowisk dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca pt. "Zestaw stroju kobiecego kultury przeworskiej na Śląsku w fazach B2-C2 okresu rzymskiego na podstawie wybranych stanowisk” składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, podsumowania, katalogu, tablic, mapy, zestawień elementów stroju w formie tabel oraz bibliografii. Celem pracy jest próba odtworzenia zestawu stroju kobiecego kultury przeworskiej, ograniczającego się do terenów dzisiejszego Śląska, z młodszej fazy wczesnego okresu rzymskiego oraz młodszego okresu rzymskiego, jak i również ukazanie zmian, ciągłości, podobieństw czy też różnic uwidaczniających się na przestrzeni faz. Wykorzystano materiał pochodzący z grobów kobiecych, z siedmiu cmentarzysk. We wstępie zawarte zostały informacje dotyczące celu pracy, zakresu terytorialnego, chronologii oraz historii badań. Rozdział pierwszy przybliża czytelnikowi problem związany z określeniem płci zmarłego oraz metody umożliwiające weryfikację zarówno grobu kobiecego jak i męskiego. W rozdziale drugim omówiony został materiał ze stanowisk takich jak, Chorula, woj. opolskie, Ciecierzyn, woj. opolskie, Drochlin, woj. śląskie, Izbicko, woj. opolskie, Mokra, woj. śląskie, Tarnów, woj. opolskie, Wrocław - Zakrzów, woj. dolnośląskie i Zakrzów, woj. opolskie. Skupiono się między innymi na konkretnych rodzajach zabytków, ich ilości, stylistyce i przede wszystkim funkcjach jakie mogły spełniać. W rozdziale trzecim, natomiast na podstawie przeanalizowanego materiału archeologicznego z wybranych i omówionych we wcześniejszym rozdziale cmentarzysk kultury przeworskiej, zostały przedstawione zestawy stroju kobiecego charakterystyczne kolejno dla fazy B2, B2/C1, C1 a także C2. W zakończeniu podsumowano wszelkie informacje oraz wnioski związane z tematyką pracy.
17. Zdobnictwo przedmiotów wykonanych z surowców organicznych na wczesnośredniowiecznym Śląsku dr hab. Krzysztof Jaworski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
18. Zdobnictwo ceramiki kultury ceramiki wstęgowej rytej na Dolnym Śląsku prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnie
Tematem pracy jest zdobnictwo naczyń kultury ceramiki wstęgowej rytej (KCWR) na Dolnym Śląsku. Zakres chronologiczny obejmuje lata 55004900 BC. Materiał ceramiczny liczący 25 585 fragmentów naczyń pochodzi ze stanowisk z Gniechowicach, Niemczy, Strzelinie, Strachowie,Skoroszowicach orazKostomłotów. Naczynia KCWR można podzielić na dwa rodzaje: cienkościenne naczynia stołowe oraz gorzej wykonane, grubościenne naczynia kuchenne. Te pierwsze były częściej ornamentowane. Diagnostycznymi formami dla KCWR są naczynia amforowate, półkoliste czary, czarki oraz misy. Motywy zdobnicze oraz formy naczyń stanowią kryterium wydzielania poszczególnych faz rozwojowych i grup lokalnych KCWR. Wątki zdobnicze na naczyniach z Gniechowic mają cechy znane z tradycji południowych, często pojawiały się wątki w stylu impresso. Oprócz tego występowały różnego rodzaju linie ryte. W Niemczy wątki zdobnicze na naczyniach kuchennych są prostymi motywami, głównie dołkami paznokciowymi, a także w stylu szareckim. Naczynia stołowe wyróżniają się większą liczbą wątków w postaci różnych linii rytych, listew plastycznych, czy też punktów nutowych. Do wątków znanych z południa nawiązuje naczynie z motywem taśmy wypełnionej nakłuciami. W Strzelinie widoczny jest bogaty wybór motywów zdobniczych, począwszy od stylu gniechowickiego z wczesnej fazy, różnych odmian ornamentu nutowego środkowej fazy KCWR, aż po późne wzorce szareckie. W Strachowie odkryto więcej naczyń kuchennych. Naczynia ozdabiane były motywami w stylu gniechowickim oraz nutowym. Na naczyniach kuchennych i stołowych ze Skoroszowic obecne są motywy gniechowickie, impresso oraz nutowe lub ich naśladownictwo, a także ornament szarecki. W Kostomłotach przeważają na fragmentach naczyń przeważa ornamentyka szarecka. Oprócz tego pojawiają się motywy zdobnicze impresso oraz pseudobarbotinowe. KCWR na Dolnym Śląsku wyróżnia się obecnością ceramiki z trzech faz rozwojowych, w tym najstarszej gniechowickiej oraz odrębnością lokalną stylistyki nadodrzańskiej.
19. ZAWIESZKI RZĘDU KOŃSKIEGO Z TERENÓW POLSKI NA TLE EUROPEJSKIM prof. dr hab. Krzysztof Wachowski Archeologia - stacjonarne I stopnia
20. Zanik osadnictwa kultury łużyckiej na Śląsku w świetle najnowszych badań dr hab. Justyna Baron prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
21. ZAMKI W MIASTACH KSIĘSTWA WROCŁAWSKIEGO. GENEZA, POZYCJA TOPOGRAFICZNA I FORMA prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
22. Założenia obronne w górach Sowich i na ich przedpolu od IX do XV wieku. dr hab. Krzysztof Jaworski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
23. Założenia obronne miasta Brzeg w latach 1248-1865 prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
24. Zagadnienie chronologii i przynależności kulturowej kontekstów archeologicznych ze stanowisk La Pampilla-Pampa Blanca w delcie Rio Tambo;płd.Peru prof. dr hab. Józef Szykulski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca skupia się na analizie konstrukcji grobowych oraz kontekstów sepulkralnych zarejestrowanych przez Misję Archeologiczną Uniwersytetu Wrocławskiego podczas badań realizowanych w latach 2013-2014 na terenie ujścia rzeki Tambo w południowym Peru.
25. Zachowania obrzędowe nosicieli kultury halsztackiej w Europie dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
26. Zabytki z okresu rzymskiego w Miłosławic, pow. milicki, na tle osadnictwa kultury przeworskiej dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
27. ZABYTKI METALOWE ZE STANOWISKA ŁUGI 25, POWIAT GÓROWSKI prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
28. Zabytki kamienne ze stanowiska BP722 Pustyni Bayuda (Sudan) dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
Tematem pracy są zabytki kamienne ze stanowiska BP 722, znajdującego się na Pustyni Bayuda w Sudanie. Omówiono położenie oraz historyczne umiejscowienie stanowiska. Dodatkowo strukturę geologiczną, warunki klimatyczne, hydrologiczne. Przeprowadzona została wstępna analiza surowca, oraz ogólna analiza materiałów ze stanowiska. Artefakty zostały omówione pod względem stanu zachowania oraz podjęto próbę analizy typologiczno – technologicznej zabytków. Wydzielono i omówiono trzy grupy tychże: rdzenie, półsurowiec, narzędzia. Ponadto przedstawiona została analiza materiałów kostnych, problem datowania materiałów ze stanowiska oraz stan badań nad tematem.
29. Wytwórczość wiórów w kulturze epigraweckiej na przykładzie materiałów uzyskanych w latach 2012 oraz 2013 na stanowisku 7 w Sowinie, pow. nyski. dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
U schyłku maksymalnego ochłodzenia (MIS2) na wyżynach środkowoeuropejskich pojawiły się ugrupowania, będące epigonami tradycji graweckiej. Pozostałości materialne związane z ich aktywnością są określane mianem epigrawetienu. Znaleziska utożsamiane z tą kulturą odkryto na stanowisku otwartym Sowin 7, w powiecie nyskim. W niniejszej pracy zostały zaprezentowane rezultaty badań nad metodą produkcji półsurowca wiórowego w kulturze epigraweckie. Skupiono się na znaleziskach odkrytych w latach 2012-2013 na stanowisku Sowin 7. Opracowanie to oparte było na danych morfologicznych i metrycznych grupy rdzeni i półsurowca wiórowego, które przeanalizowano za pomocą testów statystycznych. Wyniki badań wskazują, że w celu uzyskania półsurowca o preferowanej długości i grubości wykorzystywano głównie rdzeń jednopiętowy. Rzadziej wykorzystywana była metoda dwukierunkowa redukcji rdzenia. Podczas produkcji sięgano przede wszystkim po surowiec lokalnego pochodzenia (krzemień narzutowy). Ta tendencja nie na wszystkich stanowiskach wyraziła się w podobny sposób. Analiza porównawcza pokazuje, że na terenach Polski południowej wykorzystywano głównie surowiec lokalny z widocznym udziałem surowców sprowadzonych z rejonu Karpat, ale np. w Kotlinie Panońskiej większość znalezisk została wykonana z surowców przyniesionych z obszarów znajdujących się na północ, m.in. ze Śląska, Małopolski, czy zachodniej Ukrainy. W trakcie produkcji wiórów wykorzystywano rdzenie z przygotowanymi bokami, podstawami i piętami. Przed właściwą redukcją i podczas jej zaawansowanego stadium stosowano zatępiska. Średnie wymiary uzyskiwanego półsurowca w Sowinie nie odbiegają od wymiarów wiórów znanych z innych stanowisk epigraweckich Europy Środkowej.
30. Wytwórczość półsurowca wiórowego w kulturze magdaleńskiej na stanowisku Sowin 7, gm. Łambinowice, na podstawie materiałów uzyskanych w 2001 roku dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
Celem pracy licencjackiej jest przedstawienie wyników analiz dotyczących sposobów produkcji półsurowca wiórowego w kulturze magdaleńskiej w oparciu o materiały pochodzące z badań wykopaliskowych przeprowadzonych na stanowisku Sowin 7, gm. Łambinowice, pow. nyski przez zespół M. Furmanka w 2001 roku. Stanowisko 7 w Sowinie znajduje się przy południowo-wschodniej krawędzi Wału Niemodlińskiego, w obrębie niewielkiego wywyższenia. Stanowisko zawiera dwa horyzonty kulturowe. Horyzont z wyrobami magdaleńskimi znajduje się w warstwie ornej oraz w stropie osadów pochodzenia eolicznego. Poniżej piasków eolicznych odkryto bogaty zespół wyrobów kultury epigraweckiej. W pracy przedstawiam wyniki badań nad sposobami produkcji wiórów magdaleńskich w oparciu o studia składankowe, analizy morfometryczne i klasyfikację typologiczną. Przeprowadzona analiza wskazuje na to, że grupy magdaleńskie selekcjonowały surowiec uwzględniając jego jakość, wielkość i kształt. Zwraca uwagę standaryzacja w formach rdzeni (okazy z wydłużoną odłupnią). W otrzymywaniu półsurowca preferowano metodę jednokierunkową. Cechą powtarzalną i wyjątkową dla magdalenienu jest specyficzna zaprawa pięty i ślady po tym zabiegu, widoczne na piętkach wiórów, które określane są en éperon (ostroga).