wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
1. "Zarazem otwiera i zamyka"-czyli o symbolice klucza i kłódki:od średniowiecza po XVI/XVII w. prof. dr hab. Krzysztof Wachowski Archeologia - stacjonarne I stopnia
2. 2. Dominika Tokarz, Ogniska w kulturze graweckiej na ziemiach polskich dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
Celem niniejszej pracy jest określenie roli ognisk w przestrzeni obozowisk łowców i zbieraczy. Jako tło porównawcze wykorzystano model centralnego ogniska, który do literatury został wprowadzony przez L. Binforda. Przedmiotem badań są graweckie i epigraweckie stanowiska z terenów ziem polskich, na których odnotowano ślady użytkowania ognia. Analizę poprzedzono oceną stanu zachowania stanowisk oraz oceną publikowanej dokumentacji. Na podstawie analizy porównawczej stwierdzono, że w przypadku ujętych w pracy stanowisk, występowanie modelu etnoarcheologicznego nie jest regułą, a ogniska mogły pełnić nie tylko rolę centrum, skupiającego materialne pozostałości aktywności łowców i zbieraczy. Można zauważyć, że skupienia wyrobów występowały zarówno w pobliżu ognisk, jak i w oddaleniu od nich. Odnotowano także izolowane ogniska.
3. Achilles w greckim malarstwie wazowym dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnie
W pracy zostało opisane 20 waz greckich ukazujących Achillesa. Pierwsza część pracy to przedstawienie mitu o herosie, ponieważ malowidła wazowe są silnie związane z mitologią. Dalsza część pracy to opisanie okresu powstawania tych naczyń oraz wybranych waz, ze szczególnym uwzględnieniem postaci Achillesa. Przedstawione zostały też różnice występujące pomiędzy malowidłami ukazującymi postać Achillesa wykonanymi techniką czarnofigurową i czerwonofigurową.
4. ADAPTACJA ZACHOWAŃ HISZPANÓW W NOWYM ŚWIECIE W XVI WIEKU W ŚWIETLE PRZEMIAN W UZBROJENIU prof. dr hab. Krzysztof Wachowski Archeologia - stacjonarne I stopnia
5. Amfiteatr Flawiuszów - Architektura w służbie propagandy dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnie
Przedmiotem niniejszej pracy jest Amfiteatr Flawiuszów (Koloseum) i jego rola w polityce wewnętrznej dynastii Flawiuszów (69 - 96 r.) ze szczególnym uwzględnieniem konstrukcji oraz obecności obiektu w źródłach archeologicznych i historycznych pochodzących z epoki starożytnej. Amfiteatr powstał jako jeden z obiektów służących propagandzie dynastii rządzącej, dzięki którym udało się jej odzyskać zaufanie ludu do władzy oraz doprowadzić do ustabilizowania sytuacji finansowej i politycznej państwa.
6. Analiza funkcjonalna uzbrojenia wczesnośredniowiecznego w okresie wczesnofeudalnym, na podstawie wybranych znalezisk z terenów Wielkopolski dr hab. Krzysztof Jaworski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
Tematyka związana z uzbrojeniem wczesnośredniowiecznym jest w ostatnich czasach coraz bardziej popularna. Na przestrzeni kilkudziesięciu lat powstało wiele prac naukowych i popularnonaukowych traktujących o tej kategorii zabytków, zwłaszcza w kontekście wczesnego okresu formowania się naszego państwa. Autor opierając się na artefaktach archeologicznych, ikonografii, zapiskach kronikarskich, a także własnym doświadczeniu z zakresu archeologii doświadczalnej chciałby skupić się na wątku nieczęsto rozwijanym w literaturze jakim jest funkcjonalność tego orężna w warunkach bojowych. Szczególnym obszarem zainteresowania pracy będą znaleziska z terenów, na których w X i XI wieku formowało się państwo pierwszych Piastów, czyli uogólniając obszar dzisiejszej Wielkopolski. We wstępie zostanie po krótce przybliżona historia, oraz charakterystyka armii okresu wczesnofeudalnego. Następnie, w części analitycznej przedstawione zostaną poszczególne kategorie uzbrojenia, a te najbardziej charakterystyczne dla omawianego obszaru zostaną bardziej szczegółowo omówione pod kątem ich funkcjonalności. Poszczególne kategorie zostały wydzielone i omówione pod kątem ich zastosowania, czyli jako broń zaczepna, ochronna, oraz elementy oporządzenia jeździeckiego. Ostatnia grupa co prawda nie służyła wojownikowi bezpośrednio w samej walce, jednakże była elementem istotnym dla jej prowadzenia i warto poświęcić jej uwagę. Rozdziałem analitycznym, ale i podsumowującym rozważania będzie fragment, w którym autor głównie oprze się na własnych doświadczeniach z kręgów odtwórstwa historycznego, oraz w sposób ogólny postara się przeanalizować możliwy przebieg bitwy z uwzględnieniem stosowanego oręża przez poszczególne kategorie wojowników.
7. Analiza i interpretacja prekolumbijskich wzorców architektonicznych oraz kontekstów kulturowych Chachachapoyas; północno - wschodnie Peru prof. dr hab. Józef Szykulski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
8. ANALIZA KONSTRUKCJI GROBOWYCH KULTURY SAN AGUSTIN Z OBSZARU POŁUDNIOWEJ KOLUMBII. prof. dr hab. Józef Szykulski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
9. Analiza porównawcza motywów ikonograficznych na materiałach kultur Tiahuanaco i Huari prof. dr hab. Józef Szykulski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Celem niniejszej pracy magisterskiej pt. „analiza porównawcza motywów ikonograficznych kultur Tiahuanaco i Huari”, jest porównanie ikonografii znanej z wyrobów garncarskich dwóch wymienionych w tytule prekolumbijskich kultur archeologicznych. Analiza ma w rezultacie przybliżyć do odpowiedzi na pytanie o relacje łączące państwa Tiahuanaco i Huari. Pośrednim celem pracy jest również wypracowanie efektywnej metody badawczej, która w przyszłości pozwoli na bardziej szczegółowe studia oparte na większej liczbie materiału. Kultury Tiahuanaco i Huari rozwijały się w horyzoncie środkowym (ok. 600 – 1000 r. n.e.) na obszarze Andów Centralnych (dzisiejszy obszar Peru, zachodniej Boliwii i północnego Chile) i północnej części Andów Południowych (pozostała część Chile oraz zachodnia Argentyna). Królestwo Tiahuanaco, w okresie największego rozwoju, obejmowało zasięgiem całe Altiplano, wschodnie stoki Andów, w tym zwłaszcza dzisiejszy boliwijski departament Chochabamba, a także dorzecze Osmore – Moquegua oraz doliny rzek Locumba, Sama i Caplina znajdujące się na obszarze tzw. Costa Extremo Sur. Zasięg geograficzny państwa Huari obejmował natomiast dolinę rzeki Mantaro, centralną część dzisiejszego Peru (obszar od Acarí po Callejón de Huaylas) oraz część wybrzeża Costa Extremo Sur. Terytoria zajmowane przez państwa Tiahuanaco i Huari sąsiadowały ze sobą, a w przypadku obszaru Costa Extremo Sur nachodziły na siebie. Pomimo zaawansowanych badań nad obiema kulturami, do dziś nie udało się jednak ustalić jak wyglądały łączące je relacje. Przeprowadzona w niniejszej pracy analiza porównawcza ikonografii znanej z ceramiki, wykazała, że w trochę młodszym chronologicznie państwie Huari rozpowszechnione były wzorce naśladujące ikonografię Tiahuanaco, jednak zachowujące indywidualny rys uwidaczniający się w detalach. Obserwuje się na przykład przedstawienia tych samych zwierząt, jednak narysowanych w odmienny sposób, charakterystyczny dla danej kultury. W pracy celowo nie uwzględniono czynników chronologicznych i geograficznych. Przebadany materiał ceramiczny pochodzi z wielu różnych stanowisk o różnej chronologii. Takie zestawienie pozwoliło zaobserwować uniwersalne zależności, wykluczające lokalne lub okresowe trendy.
10. Analiza porównawcza obrażeń powstałych perimortem i postmortem na materiale kostnym,pochodzącym z wybranych badań archeologicznych dr hab. Maciej Trzciński prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Prezentowana dysertacja opiera się na analizie oraz wieloaspektowej charakterystyce różnego rodzaju śladów na kościach, pozyskanych w trakcie badań archeologicznych. Każdy z opisanych w niniejszej pracy przypadków stanowi przykład oddziaływania na kość rozmaitych czynników – zarówno środowiskowych, jak i związanych z działalnością człowieka. Interdyscyplinarne analizy śladów zaobserwowanych na powierzchni ludzkiej kości pozwoliły na uzyskanie ogromu informacji oraz różnorodnych danych. Przykładowo - wyniki badań osteologicznych, w wielu przypadkach, umożliwiły przeprowadzenie dokładnej rekonstrukcji okoliczności powstania poszczególnych urazów. Jedną z najistotniejszych części prezentowanej dysertacji jest rozdział poświęcony odpowiedniemu traktowaniu tkanek kostnych, pozyskanych podczas prac wykopaliskowych, jak i prawidłowym warunkom ich przechowywania.
11. Antropomorficzne figurki i niewielkie przedmioty kultowe u wczesnośredniowiecznych Słowian Zachodnich dr hab. Krzysztof Jaworski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca magisterska pt. "Antropomorficzne figurki i niewielkie przedmioty kultowe u wczesnośredniowiecznych Słowian Zachodnich" podejmuje tematykę materialnych przejawów obecności przedchrześcijańskiego kultu u wczesnośredniowiecznych Słowian Zachodnich. Przytaczane artefakty w zdecydowanej większości pochodzą z terenów Polski, jednak zostały także scharakteryzowane znaleziska z Czech i Niemiec. W pierwszej części pracy podjęto zagadnienie dotychczasowego stanu badań nad wierzeniowością Słowiańszczyzny, przytoczono także potencjalne trudności interpretacyjne, z którymi muszą mierzyć się badacze. Centralną część pracy stanowi opis artefaktów dający podstawę do wszelkich dociekań. Następnie zestawiono materiał archeologiczny z dostępnymi relacjami kronikarskimi. Przy próbie syntezy uwzględniono dotychczasowe interpretacje i poglądy na temat słowiańskich, przedchrześcijańskich wierzeń, włącznie z dorobkiem innych dyscyplin, w tym religioznawstwa, historii, etnologii.
12. Archeolog na miejscu katastrofy lotniczej dr hab. Maciej Trzciński prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Głównym celem pracy pt.: „Archeolog na miejscu katastrofy lotniczej” było przybliżenie korzyści, nie tylko archeologom, ale również osobom zajmującym się badaniem tego typu zdarzeń, jakie mogłyby płynąć z posiadania wyspecjalizowanego archeologa sądowego w zespole badawczym. Ta dziedzina nauki przez wiele lat praktycznych badań wykopaliskowych wypracowała szereg sprawdzonych metod, które mogłyby w znacznym stopniu pozytywnie wpłynąć na jakość procesu poznawczego czynności dochodzeniowych. Praca składa się z trzech części. Pierwsza z nich stanowi jej tło, zarówno historyczne, jak i prawne. W dwóch rozdziałach przedstawiono ideę kształtowania się bezpiecznych lotów, oraz polskie i europejskie normy prawne związane z badaniem katastrof lotniczych. Zasadnicza część pracy skupia się na czynnościach dochodzeniowo-śledczych, przeprowadzanych na miejscu zdarzenia. Opisane zostały kolejne etapy postępowania, od momentu otrzymania zgłoszenia, poprzez wstępne zabezpieczenie miejsca katastrofy i przeprowadzenie akcji ratowniczych, przygotowanie zespołu badawczego wraz z odpowiednim wyposażeniem, wskazanie zagrożeń, jakie dodatkowo mogą zaistnieć na miejscu, a także postępowanie z ofiarami. W podrozdziale poświęconym oględzinom wraku zostały wskazane czynności, które wykonane przez wyszkolonego archeologa sądowego mogłyby jedynie zyskać na efektywności. Ostatnia część stanowi opis pięciu największych katastrof lotniczych w historii pod względem ofiar śmiertelnych, wliczając w to wydarzenia z 11 września 2001 r.
13. Archeologia katastrof masowych dr hab. Maciej Trzciński prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
14. ARCHEOLOGIA NA TROPIE KRYMINALNYCH ZAGADEK HISTORII dr hab. Maciej Trzciński prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
15. ARCHEOLOGIA NOWOŻYTNYCH MIEJSC STRACEN NA ŚLĄSKU prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
16. ARCHEOLOGIA PÓL BITEWNYCH W POLSCE NA PRZYKŁADZIE MAŁUJOWIC (10 KWIETNIA 1741 ROKU) prof. dr hab. Krzysztof Wachowski Archeologia - stacjonarne I stopnia
17. Archeologia w polskich nowych mediach-szanse i zagrożenia prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne jednolite magisterskie
Abstrakt (PL) Praca ukazuje możliwości nowych mediów jako narzędzia służącego do popularyzacji archeologii. Na wstępie przedstawione jest społeczne znaczenie popularyzacji archeologii, jej celów i metod. Tradycyjne metody popularyzacji archeologii są powszechnie stosowane zarówno przez profesjonalistów jak i środowiska amatorów. Kolejne rozdziały przedstawiają metody popularyzacji w nowych mediach oraz ich oceny, ze szczególnym uwzględnieniem mediów społecznościowych. Porównanie tradycyjnych oraz nowych sposobów popularyzacji archeologii przedstawia ich zalety i wady. Wiele uwagi poświęcono mediom społecznościowym jako narzędziom prowadzącym do „demokratyzacji” i wielogłosowości środowisk archeologicznych w internecie, co skutkuje powstaniem innych, niż dotychczasowe, oczekiwań społecznych w zakresie popularyzacji archeologii. Jednym z ciekawszych aspektów porównania tradycyjnych i nowych metod popularyzacji archeologii jest analiza różnic między fizycznym kontaktem odbiorcy z prawdziwymi zabytkami oraz próbami przybliżenia wiedzy o przeszłości za pomocą technologii wirtualnych.
18. Archeologiczne wyznaczniki płci w grobach „książęcych” z okresu wpływów rzymskich w europejskim Barbaricum. dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Powyższa praca dotyczy archeologicznych wyznaczników płci w grobach "książęcych" występujących przede wszystkim na terenach Europy Środkowej - w Niemczech, Polsce, Czechach, czy na Słowacji, a także w krajach skandynawskich. Kiedy na stanowiskach sepulkralnych zawodzą badania antropologiczne z pomocą przychodzi metoda archeologiczna wypracowana na podstawie porównań archeologicznego materiału grobowego z analizami antropologicznymi. Archeologiczne wyznaczniki płci są przedmiotami należącymi do grobowego inwentarza (m.in. są to przedmioty użytku codziennego, narzędzia, ozdoby), które służą do określania płci zmarłego osobnika, zwykle wtedy kiedy antropologia nie jest w stanie tego stwierdzić. Nigdy nie jest to jeden przedmiot, kryteria oznaczania płci na podstawie wyposażenia opiera się przede wszystkim na ujęciu statystycznym współwystępowania oraz wykluczania się poszczególnych przedmiotów w zespole grobowym oraz stale powtarzających się kombinacji takich przedmiotów. Pod uwagę bierze się także tradycyjne spojrzenie na ubiór, ozdoby i zajęcia kobiet i mężczyzn. Celem pracy jest pokazanie na przykładzie tzw. grobów książęcych - czyli pochówków należących do elit plemion germańskich, wyróżniających się bogactwem wyposażenia i często monumentalną budową komoy grobowej - jak wyglądają próby określenia płci za pomocą darów grobowych złożonych razem ze zmarłym. Metoda ta, jak każda inna, ma oczywiście swoje ograniczenia, stanowi jednak pewien rodzaj analizy, który archeolodzy wykorzystują do badań w szerszym kontekście, tj. badań na temat struktury populacji i stosunków społecznych danego społeczeństwa.
19. Architektura monumentalna kultury Moche prof. dr hab. Józef Szykulski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
Praca pod tytułem Architektura monumentalna kultury Moche, składa się: ze spisu treści, wstępu, czterech rozdziałów, podsumowania, spisu rycin oraz bibliografii.We wstępie zostały zawarte ogólne informacje dotyczące architektury oraz podziękowania dla osób mających wpływ na proces powstawania pracy. W rozdziale pierwszym, autorka opisuje zagadnienie chronologii, przedstawia najpowszechniejszy system periodyzacji oraz ramy czasowe Moche, określane od wczesnego okresu przejściowego do początków horyzontu środkowego. Opisuje również genezę powstania kultury Moche. Rozdział drugi dotyczy geografii regionu. Zawarte w nim informacje dokładnie obrazują warunki klimatyczne, środowiskowe oraz wpływy pogodowe na północnym wybrzeżu Peru, czyli obszarze na którym skupia się cała praca. W rozdziale trzecim została zaprezentowana historia badań na północnym wybrzeżu Peru. Autorka przedstawia najważniejszych badaczy biorących udział w odkrywaniu pozostałości ludu Mochica. Rozdział czwarty zatytułowany Architektura monumentalan wprowadza w ogólne informacje dotyczące budownictwa Moche, a także jest podzielony na sześć podrozdziałów. Każdy z nich dotyczy jednego obiektu monumentalnego. Autorka wybrała sześć najpopularniejszych dla kultury Moche, przedstawiła podstawowe informacje, ich funkcje i znaczenie. Na zakończenie wszystkie informacje dotyczące kultury Moche zostały przez autorkę pracy podsumowane.
20. Architektura teatrów starożytnej Grecji. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnie
Praca poświęcona wybranym teatrom greckim w przedziale czasowym VI- II w. p. n. e. na obszarze Grecji kontynentalnej, wysp greckich, wybrzeża Azji Mniejszej. Opisująca zagadnienia związane z funkcjonowaniem teatru w życiu każdego Greka. Opisy świąt ze spektaklami teatralnymi oraz rola kostiumów i tańca. Akustyka i dekoracje sceniczne w teatrze. Podstawowe informacje o występujących teatrach. Próba analizy rozmieszczenia i ewolucji wybranych teatrów na podstawie następujących po sobie okresów chronologicznych Starożytnej Grecji. Wyciągniecię wniosków z pracy.
21. Artefakty krzemienne z Sowina 11, pow. nyski prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
22. ASORTYMENT NARZĘDZI Z GROBÓW I OSAD KULTURY UNIETYCKIEJ Z TERENU POLSKI I CZECH dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
23. Atena w sztuce greckiej dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnie
Ukazanie postaci Ateny na tle przemian w sztuce greckiej od okresu archaicznego poprzez okres klasyczny aż po hellenistyczny. Przedstawienie cezur, najbardziej charakterystycznych zabytków dla poszczególnych dziedzin sztuki. Nawiązanie do sytuacji społecznej, religijnej i politycznej Greków oraz wpływ tych czynników na rozwój kierunków artystycznych. Ukazanie symboliki charakterystycznej dla Ateny oraz nawiązań do mitologii. W kolejnych rozdziałach pracy zostały opisane poszczególne grupy zabytków takie jak rzeźby, malarstwo wazowe (czarno i czerwonofigurowe), numizmaty oraz biżuteria. Oprócz opisu zabytków w każdym rozdziale zostały omówione istotne dla danego okresu sztuki wydarzenia, które mogły mieć wpływ na jej rozwój, przemiany oraz momenty stagnacji. Przedstawieni zostali również najbardziej reprezentatywni twórcy. Aby jak najlepiej zilustrować opisywane artefakty, w pracy zostały umieszczone ryciny.
24. Atrybuty bóstw kobiecych w świecie antycznym. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnie
Celem pracy jest próba przedstawienia niektórych, zdaniem autorki najistotniejszych aspektów związanych z atrybutami i związanych z nimi funkcjami bóstw kobiecych w świecie antycznym. Spośród licznych postaci kobiecych autorka wybrała dziewięć jej zdaniem z różnych przyczyn najbardziej charakterystycznych ale również pozwalających stworzyć pewnego rodzaju porównanie nie opierając się na całym wachlarzu bogiń będących bohaterkami greckich i rzymskich mitów. Głównym omawianym zagadnieniem w kontekście bóstw kobiecych będą towarzyszące im atrybuty i wiążąca się z nimi funkcja. Celem pracy będzie natomiast nie tyle sam opis cech charakterystycznych omawianych postaci, co raczej próba dostrzeżenia różnic bądź podobieństw zarówno pomiędzy omawianymi bóstwami jak i pomiędzy różnymi przedstawieniami dotyczących jednego bóstwa.
25. BADANIA ARCHEOLOGICZNE PROWADZONE NA TERENIE BYŁEGO OBOZU ZAGŁADY W CHEŁMNIE NAD NEREM ORAZ PRZYKŁADY PRAC ARCHEOLOGICZNYCH WYKONANYCH NA OBSZARACH INNYCH HITLEROWSKICH OBOZÓW dr hab. Maciej Trzciński prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
26. BADANIA EKSPERYMENTALNE I TRASEOLOGICZNE BRONI Z EPOKI BRĄZU W EUROPIE dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
27. Badania mikroskopowe, przestrzenne i morfometryczne materiałów krzemiennych z Wierzchowa 6, pow. drawski prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
28. Badania mogił z okresu II wojny światowej na przykładzie pochówku z cmentarza w Nowej Jamce gm.Dąbrowa Niemodlińska dr hab. Maciej Trzciński prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
29. BILDERBÄCKERZY A WYTWÓRCY PÓŹNOŚREDNIOWIECZNYCH FIGUREK CERAMICZNYCH ZE ŚLĄSKA prof. dr hab. Krzysztof Wachowski Archeologia - stacjonarne II stopnia
30. Biografie poniemieckich płyt nagrobnych w powojennym Wrocławiu dr hab. Maciej Trzciński prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Celem pracy było zlokalizowanie i przedstawienie znajdujących się w wielu miejscach miasta Wrocławia fragmentów płyt nagrobnych, pochodzących z niemieckich cmentarzy, które po wojnie zostały wykorzystane jako materiał budowlany. Historie tych płyt rozpoczynające się jako płyty nagrobne, a kończące jako elementy budowlane miasta, a także próba poznania przebiegu ich losów wpisują się w teorię „biografii przedmiotów”, stąd też nawiązanie do niej w tytule pracy. Dziesięć największych skupisk wtórnie wykorzystanych płyt zostało opisanych pod kątem rodzaju utworzonej z nich konstrukcji, rodzajów wykorzystanych materiałów, sposobu ich obróbki czy wielkości. Dodatkowo opisane zostały fragmenty zasługujące na szczególną uwagę ze względu na oryginalną formę, zastosowany materiał, czy co najważniejsze, pojawiające się w kilku przypadkach napisy, umożliwiające identyfikację danych osoby pochowanej pod danym nagrobkiem. W miarę możliwości zostały również przedstawione sugestie dotyczące czasu powstania poszczególnych konstrukcji, a także wskazane cmentarze z których być może pochodził materiał. W pracy poza krótkim opisem stanu wrocławskich cmentarzy przed Drugą Wojną Światową, poruszony został również temat procesu likwidacji cmentarzy niemieckich po 1945 roku. Proces ten został skonfrontowany z obowiązującymi ówcześnie przepisami i zanalizowany pod kątem jego legalności. Problem wykorzystanych wtórnie niemieckich płyt nagrobnych pojawiających się w przestrzeni miejskiej został również przeanalizowany pod kątem stosunku do nich mieszkańców i władz Wrocławia teraz, jak i tych sprzed kilkudziesięciu lat kiedy oficjalna ideologia miała na celu zamazywanie niemieckiej historii za Ziemiach Odzyskanych. Wskazano już nieliczne istniejące przedsięwzięcia mające na celu rozwiązanie tego problemu, a także zasugerowano możliwe rozwiązania na przyszłość. Praktyka pokazała, że wskazanie z zupełną pewnością skąd pochodziły płyty nagrobne, użyte w danym miejscu, jest mało możliwe, głównie z powodu dokładnego rozbijania płyt oraz wmurowywania ich tak, aby nie były widoczne całe napisy. Wskazanie natomiast dokładnego czasu kiedy budowano dane konstrukcje przy użyciu tych płyt, osób bezpośrednio za to odpowiedzialnych czy konkretnych decyzji administracyjnych, wydaje się niemożliwe, gdyż wiele wskazuje na to, że działania te przeprowadzano na zasadzie „samowolki”. W pracy, poza głównym tematem, poruszony został również temat archeologii jako dziedziny i jej granic, czy to chronologicznych czy merytorycznych.