wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
31. Biżuteria w późnośredniowiecznym Wrocławiu prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnie
32. Bramy grodowe i wewnętrzny układ komunikacyjny na grodziskach wczesnośredniowiecznych na terenie południowej Polski dr hab. Krzysztof Jaworski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca magisterska pod tytułem „Bramy grodowe i wewnętrzny układ komunikacyjny na grodziskach wczesnośredniowiecznych na terenie południowej Polski” jest próbą zebrania i opisania informacji na tematy dość często pomijane w sprawozdaniach z badań naukowców. Konstrukcje bramne jak i układy komunikacyjne są jedynie sygnalizowane w literaturze przedmiotu. Zakres terytorialny, który interesował autorkę pracy obejmował dzisiejsze województwa dolnośląskie, opolskie, śląskie, małopolskie, rzeszowskie i południową (historycznie małopolską) część województwa lubelskiego. Na tych terenach na ślady zabudowy bramnej jak i ślady układów komunikacyjnych natrafiono na stanowiskach w Będkowicach, Chełmcu, Damicach, Dobromierzu, Gilowie, Kaszowie, Lilikowie, Lubomi, Niedowie, Sąsiadce i Zawadzie Lanckorońskiej. We wstępie pracy magisterskiej pojawiła się początkowa informacja na temat stanowisk, które pojawiły się w pracy, kategorii wielkościowych grodzisk obowiązujących w opracowaniu, zakresu terytorialnego i ram chronologicznych. W rozdziale pierwszym noszącym tytuł „Charakterystyka grodzisk” zawarto charakterystykę osad. Istotnymi informacjami na ich temat jest ich dokładne położenie, wielkość, nazwiska badaczy, którzy zajmowali się wykopaliskami, jak również podstawy ustalenia chronologii. Co do niektórych pozycji załączone zostały również ryciny. Drugim rozdziałem w pracy jest ten nosząc tytuł ”Charakterystyka bram grodowych i układów komunikacyjnych wewnątrz grodów”. Ma on trzy podrozdziały dzieląc terytorium południowej Polski na trzy historyczne krainy: Dolnego Śląska, Górnego Śląska i Małopolski. Zawarte zostały w nim informacje zebranie z powszechnie dostępnej literatury. Były to sprawozdania, monografie jak również pełne pozycje literatury. Powołując się na wyniki badań naukowców, zebrano informacje na temat bram i układów komunikacyjnych załączając jednocześnie zdjęcia pozostałości po założeniach bramnych i elementach dróg. W zakończeniu zaś dokonano podsumowania rozważań. W katalogu stanowisk znalazły się informacje na temat: stanu zachowania stanowisk, badań i publikacji z nim związanych, jego położenie, wielkość, rodzaj, elementy bramy bądź elementy komunikacji, podstawy datowania i spis literatury.
33. Broń palna w średniowieczu i w początkach nowożytności prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnie
Praca licencjacka na temat uzbrojenia czarno prochowego na Śląsku, w początkach jej powstania do wczesnych lat nowożytnych. W pracy opisane są typy uzbrojenia oraz amunicji wykorzystywanej w danym okresie, oraz krótka rozprawa na temat produkcji dział.
34. Budowle term w starożytnym mieście Rzym dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnie
Praca dotyczy kwestii architektury oraz przeznaczenia budowli term w starożytnym mieście Rzym. W wyniku przeprowadzonej analizy obiektów autorka prezentuje ich cechy konstrukcyjne oraz zwraca uwagę na detale architektoniczne. W oparciu o źródła historyczne autorka proponuje szereg funkcji, jakie mogły spełniać łaźnie w życiu codziennym obywateli. W pracy pojawiają się wnioski świadczące o istotnej roli term w historii Rzymu.
35. BUDOWNICTWO MIEJSKIE I WIEJSKIE W PÓŹNOŚREDNIOWIECZNEJ SKANDYNAWII prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
36. Budownictwo na osadach kultury przeworskiej w dorzeczu Prosny. dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
Niniejsza praca skupia się na budownictwie kultury przeworskiej na osadach w dorzeczu rzeki Prosny. Omówiono obiekty odkryte podczas wielosezonowych prac w Piwonicach, gdzie przebadano około 1/10 przypuszczalnej powierzchni osady, oraz znaleziska z całościowo przebadanego stanowiska w Zadowicach, na którym badania prowadzono pod koniec XX wieku. Analizie poddano obiekty zakwalifikowane jako pozostałości konstrukcyjne, omawiając ich ilość w poszczególnych fazach funkcjonowania osad, wielkość, potencjalną funkcję i położenie w terenie.
37. Budownictwo sakralne na grodach polskich od X w do połowy XI w dr hab. Krzysztof Jaworski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
38. BUDYNKI UŻYTECZNOŚCI PUBLICZNEJ WE WROCŁAWIU W PÓŹNYM ŚREDNIOWIECZU I NOWOŻYTNOŚCI prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
39. Bursztyn w dobie dominacji Celtów w Europie Środkowej dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca ta poświęcona jest opracowaniu wszystkich znanych zabytków bursztynowych pochodzących z terenu Moraw, Czech i Polski, datowanych na okres lateński. Bursztyn, o którym mowa pochodzi ze stanowisk osadowych (osad nizinnych, oppidów), grobowych, jak również z depozytów czy składnic. Biorąc pod uwagę pierwszy z wymienionych rodzajów stanowisk, należy powiedzieć, że we wczesnych fazach okresu lateńskiego znalezisk takich jest stosunkowo mało. Są to znaleziska głownie z Czech i Moraw. Sytuacja zmienia się wraz z powstaniem oppidów - które stanowią nie tylko punkty przeładunkowe, ale również zajmują się redystybucją. Inna sytuacja przejawia się na cmentarzyskach- we wczesnych fazach widoczny jest duży udzial bursztynu w pochówkach, który z czasem radykalnie się zmniejsza, by zaniknąć wraz z uchwytnością celtyckich pochówków. Na terenie Polski bursztyn znany jest z innego rodzaju stanowisk mianowicie ze składnic, które na poprzednio omawianych ziemiach nie występują. Wiedzie tutaj prym znalezisko z Wrocławia- Partynic oraz Pruszcza Gdańskiego. Znalziska grobowe datowane na okres lateński są bardzo rzadkie. Wszystkie omawiane zabytki bursztynowe, mają mniejszy bądź większy związek z trasą szlaku zwanego bursztynowym jaki funkcjonował na tych terenach na pewno już od okresu halsztackiego, i który uformował przebieg trasy jaką znamy z okresu rzymskiego. Na podstawie analizy stanowisk wiadomym jest, że handel mial charakter etapowy i był oparty głównie na transporcie wodnym. W punktach przeładunkowych, rozkwitało bursztynnictwo i dalsza redystrybucja produktów gotowych. Wszystkie zebrane informacje, przyczyniły sie do powstania precyzyjnej mapy z naniesionymi możliwymi drogami handlowymi, którymi wraz z innym towarem wędrował bursztyn.
40. Cechy charakterystyczne obrzędowości grzebalnej nosicieli kultury mierzanowickiej dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
41. CELTYCKIE OZDOBY KOBIECE Z TERENU CZECH I MORAW NA PODSTAWIE WYBRANYCH STANOWISK GROBOWYCH. dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
42. Celtyckie ozdoby szklane w okresie lateńskim na ziemiach Polskich dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
43. Ceramika glazurowana z białej glinki ze stanowiska Kuckehmece dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
44. Ceramika i monety ze stanowiska Altavilla Milicia prof. dr hab. Borys Paszkiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnie
Przedmiotem pracy jest ceramika naczyniowa oraz monety, pochodzące z badań archeologicznych, które były prowadzone przy ruinach wczesnośredniowiecznego kościoła Santa Maria di Campogrosso, w miejscowości Altavilla Milicia, w północno-zachodniej Sycylii. Badania były prowadzone od 2015 roku przez Instytut Archeologii i Etnologii PAN pod kierownictwem prof. Sławomira Moździoch i prof. Tadeusza Baranowskiego we współpracy z Soprintendenza per i Beni Culturali e Ambientali di Palermo. Analiza zabytków pochodzących ze stanowiska Altavilla Milicia pozwoliła określić jaka była struktura chronologiczno-funkcjonalna kościoła oraz głębiej poznać kulturę materialną okresu normańskiego.
45. Ceramika kultury lendzielskiej na Górnym Śląsku prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
46. Ceramika kultury pucharów dzwonowatych w Kornicach,gm.Pietrowice Wielkie prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
Dorzecze Odry i Wisły były wschodnimi peryferiami kultury pucharów dzwonowatych (KPD). Znane są przede wszystkim stanowiska cmentarne, a bardzo nieliczne są osady lub zaginęła ich dokumentacja podczas ostatniej wojny światowej. Odkrycie obiektów KPD na stanowisku 33 w Kornicach na Płaskowyżu Głubczyckim w znacznym stopniu wzbogaciło nasz stan wiedzy o pobycie tych społeczeństw na ziemiach polskich. Dzięki temu uzyskano pierwszą pełną dokumentację śladów osady oraz dokładniejsze datowanie dla grobów. Celem pracy jest przedstawienie analizy ceramiki naczyniowej oraz osadnictwa KPD w Kornicach. Przeprowadzono szczegółowe badania morfometryczne, technologiczne oraz poruszono aspekty zdobnictwa i funkcji ceramiki. Wyróżniono najważniejsze cechy naczyń oraz przedstawiono ich analogie z Czech i Moraw. Ponadto podjęto próbę ustalenia związków osady i cmentarzyska oraz ich chronologii. W rezultacie, otrzymano nową koncepcję funkcjonowania KPD na Płaskowyżu Głubczyckim. Przypuszczalnie grupa kilku/kilkunastu osób zamieszkiwała w domu słupowym w pobliżu ujścia Łopienia do Psiny przez jedno pokolenie (lub nieco dłużej). W niewielkim oddaleniu powyżej od osady grzebano zmarłych zgodnie z obrządkiem tej kultury. W inwentarzu kulturowym głównie znajdował się zestaw różnorodnej ceramiki naczyniowej o typowych cechach KPD i z elementami lokalnych wpływów kultury ceramiki sznurowej (KCS). Zgodnie z datowaniem radiowęglowym i chronologią KPD stanowisko funkcjonowało w XXIV XXIII stuleciu BC.
47. CERAMIKA PERUWIAŃSKICH KULTUR NASCA I HUARI; ZAGADNIENIE ROZWOJU CHRONOLOGICZNEGO ORAZ INTERPRETACJI MOTYWÓW IKONOGRAFICZNYCH. prof. dr hab. Józef Szykulski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
48. Ceramika z okresu rzymskiego ze stanowiska 7 w Kietrzu, pow. głubczycki. dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
Niniejsza praca zawiera opracowanie naczyń ceramicznych ze stanowiska 7 w Kietrzu, pow. Głubczyce, które było badane w latach 1933-1934. Zawarto w niej rozpoznanie technologii produkcji, stylów zdobniczych oraz odniesienie do analogicznych znalezisk. Z opracowania wynika, że stanowisko to jest wyjątkowe, gdyż jest nietypowe dla terenu kultury przeworskiej. Odnaleziono tam bardzo dużą ilość naczyń wykonanych na kole, które zapewne są importami. Ich jakość jest bardzo wysoka. Udało się stwierdzić na podstawie tych znalezisk, że jest to cmentarzysko warstwowe lub z grobami warstwowymi, o cechach charakterystycznych dla zachodniej części Barbaricum, w dorzeczu Renu i Wezery.
49. Ceramika z rowu odkrytego na stanowisku nr 22 w Radłowicach, gm. Domaniów dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
Celem niniejszego opracowania jest poznanie funkcji i chronologii ceramiki, jaka zalegała w obiekcie (rowie) nr 1 wykopu 1/2015 ze stanowiska Radłowice 22, gm. Domaniów. Obserwacje wykonano w sposób makroskopowy, a analiza materiału została przeprowadzona za pomocą kujawskiego systemu opisu cech makromorfologii, mikromorfologii, technologii oraz ornamentyki. Informacje zebrano w bazie danych MS Access. Na podstawie analizy stwierdzono brak związków pomiędzy charakterem naczyń ceramicznych i stratygrafią, co wskazuje na śmietniskowy charakter zbioru. Dowiedziono także, iż opisywany zespół nie wyróżnia się na tle innych zbiorów, uzyskanych ze stanowiska kultury unietyckiej w Radłowicach oraz porównywanego w tej pracy stanowiska w Bruszczewie. Zespoły zawierają podobne cechy technologiczne. Ceramikę można datować na wczesną epokę brązu (faza BA2/B1).
50. CHARAKTER WPŁYWÓW CHAVIN DE HUANTAR NA OBSZAR KULTUROWY CUPISNIQUE prof. dr hab. Józef Szykulski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
51. Chronologia i przynależność kulturowa materiałów ze stanowiska Candahua 2, dolina Tambo; południowe Peru prof. dr hab. Józef Szykulski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
52. CHRONOLOGIA I PRZYNALEŻNOŚĆ KULTUROWA MATERIAŁÓW ZE STANOWISKA EL PINO, SEKTOR 7 DOLINA TAMBO, PŁD. PERU prof. dr hab. Józef Szykulski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
53. CHRONOLOGIA ORAZ PRZYNALEŻNOŚĆ KULTUROWA MATERIAŁÓW SEKTORA 9 STANOWISKA EL PINO, PERU prof. dr hab. Józef Szykulski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
54. CHRONOLOGIA ORAZ PRZYNALEŻNOŚĆ KULTUROWA MATERIAŁÓW Z SEKTORA 4 W EL PINO, POŁUDNIOWE PERU prof. dr hab. Józef Szykulski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
55. Ciałopalny obrządek pogrzebowy kultury przeworskiej w świetle danych archeologicznych i antropologicznych z wybranych cmentarzysk dr hab. Artur Błażejewski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca została poświęcona badaniom na temat obrządku pogrzebowego kultury przeworskiej. Przedmiotem badań są groby z przepalonymi szczątkami ludzkimi. Praca ta ma dwa główne cele. Pierwszym z nich jest zwrócenie uwagi i zastanowienie się czy kultura przeworska w istocie jest na tyle jednolita by klasyfikować ją jako jedną grupę ludności, czy nie powinna zostać rozdzielona na mniejsze grupy. W pracy została przedstawiona hipoteza zero, mówiąca o tym, że kultura przeworska jest zróżnicowana w istotnie statystyczny sposób, a cała treść pracy potwierdza poprawność tej hipotezy. Trzeba podkreślić, że by próbować dokonać nowego podziału kulturowego należy przeprowadzić jeszcze szereg kolejnych badań naukowych. Drugim celem pracy jest zwrócenie uwagi na możliwość używania w archeologii narzędzi matematycznych (w tym przypadku statystyki wykonywanej na specjalistycznym programie komputerowym STATISTICA 12). Ten cel również został osiągnięty, ponieważ obliczenia okazały się przydatne, a korzystanie z komputerowego programu statystycznego okazało się możliwe podczas badań archeologicznych.
56. Cmentarze nowożytnego Wrocławia. Topografia i struktura wewnętrzna prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnie
Niniejsza praca jest o nowożytnych cmentarzach Wrocławia. W niniejszej pracy opisane są trzy cmentarze- cmentarz na Zatumiu, prawosławny cmentarz przy świątyni Salwatora i cmentarz przy kościele św. Piotra i Pawła na Ostrowie Tumskim, dodatkowo jest też rozdział o pochówkach ludzi niegodnych- samobójcach, straceńcach, położnicach etc. W każdym z rozdziale opisującym dany cmentarz zawarta jest jego chronologia, przyporządkowanie religijne, jego wielkość, kształt jam grobowych i trumien, rozplanowanie grobów, ilość pochówków- pojedynczych i wieloosobowych oraz struktura wieku i płci zmarłych. Największy był prawosławny cmentarz Salwatora, znaleziono ponad 1100 pochówków anatomicznych i blisko 80 wtórnych, zmarłych było ponad 1200. Na cmentarzu na Zatumiu odnaleziono ponad 300 grobów, a zmarłych było ponad 320, na ostatnim miejscu pod względem grobów plasuje się cmentarz na Ostrowie Tumskim odnaleziono ponad 30 mogił, a liczbę zmarłych szacuje się na 50. Kształt jam grobowych oraz trumien był bardzo podobny na wszystkich trzech cmentarzach, dominował kształt prostokątny i trapezowaty. Podobne było również rozplanowanie grobów na osi wschód zachód z nielicznymi wyjątkami. Struktura wieku i płci również rysowała się bardzo podobnie, widać bardzo dużą śmiertelność dzieci, natomiast dorośli najczęściej umierali w wieku adultus i maturus.
57. Cmentarzysko birytualne ludności kultury łużyckiej - stanowisko 1 w Wilkowiczkach, pow. gliwicki dr hab. Justyna Baron prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnie
Cmentarzysko birytualne ludności kultury łużyckiej w Wilkowiczkach znane jest jako stanowisko archiwalne, które było później weryfikowane. W wyniku tych badań pozyskano mocno zniszczony materiał ceramiczny, artefakty brązowe oraz krzemienie. Praca przedstawia uporządkowane informacje archiwalne oraz opracowanie i zebranie pochodzących stamtąd zabytków ruchomych.
58. Cmentarzysko ciałopalne ludności kultury łużyckiej na stanowisku Rogów Legnicki 2, pow. legnicki, w świetle źródeł do 1936 roku dr hab. Justyna Baron prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
59. CMENTARZYSKO EL PINO - SEKTOR 5 i 6 NA TLE ROZWOJU KULTUROWEGO POŁUDNIOWYCH KRAŃCÓW PERU. prof. dr hab. Józef Szykulski prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
60. CMENTARZYSKO KULTURY ŁUŻYCKIEJ PRZY ULICY SPOKOJNEJ W LEGNICY dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia