wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
1. Wielokulturowe stanowisko Quillocona (dystrykt Chiguata) w kontekście rozwoju społeczności prekolumbijskich peruwiańskiego Extremo Sur prof. dr hab. Józef Szykulski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Podstawowym problemem badawczym niniejszej pracy dyplomowej jest zdefiniowanie pod względem czasowym i kulturowym, materiału ceramicznego pochodzącego z częściowo zdewastowanego stanowiska Quillocona 1, znajdującego się na północno-zachodnim skraju eponimicznej miejscowości Quillocona, w dystrykcie Chiguata, w południowym Peru, a także ukazanie go na tle sekwencji rozwojowej społeczności peruwiańskiego Extremum Sur w okresie horyzontu środkowego (600–1100 n.e) oraz późnego okresu przejściowego (1100–1440 n.e.). Pods
2. Współpraca archeologa z organami ścigania dr hab. Maciej Trzciński prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca magisterska zajmuje się tematyką współpracy archeologa z organami ścigania. Jej głównym celem jest ukazanie zarówno możliwości, jak i realnej współpracy archeologa z organami ścigania w Polsce. Praca składa się z czterech części: -próby zdefiniowania kluczowego pojęcia archeologii sądowej, która z założenia towarzyszy postępowaniom prokuratorskim oraz postępowaniom sądowym w toku prowadzonych śledztw oraz dochodzeń w związku z popełnionym przestępstwem, ewentualnie w sytuacji podejrzenia jego popełnienia, wykorzystując przy tym metody badań mające swoje źródło w archeologii, -uczestnictwa archeologa w procesie karnym, -przykładów udziału archeologii sądowej w procesie poszukiwania ofiar zbrodni wojennych (obóz w Żabnie), zbrodni ludobójstwa („Rzeź Wołyńska”) oraz zbrodni komunistycznych (cmentarz Bródnowski), -metodologicznych podstaw i wyników badań własnych, przeprowadzonych wśród przedstawicieli organów ścigania.
3. Kadzielnice w kulturze łużyckiej. Analiza funkcji na podstawie wybranych zabytków z terenu Dolnego Śląska i Łużyc dr hab. Justyna Baron prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem niniejszej pracy jest analiza funkcji kadzielnic kultury łużyckiej. Kadzielnice ujęte w pracy zostały poddane analizie formalnej na podstawie kształtów i cech makroskopowych oraz został wykonany eksperyment, podczas którego ulepione zostały dwie gliniane kadzielnice i sprawdzono ich funkcjonalność. Kadzielnice występują w późnej epoce brązu, głównie na terenach Dolnego Śląska i Łużyc. Odnajdywane są na cmentarzyskach, w grobach ciałopalnych. Zabytki te mogły służyć do podtrzymywania ognia i podgrzewania lub być darem grobowym.
4. Szpital legionowy w Novae dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem niniejszej pracy jest przedstawienie głównych aspektów medycyny rzymskiej, jaką rolę odgrywała ona w rzymskiej armii, określenie funkcji szpitala legionowego w jednym z najlepiej rozpoznanych obozów wojskowych nad Dunajem, w Novae, oraz wyjaśnienie procedur medycznych na podstawie odkrytych zabytków. Główna metoda pracy polega na zebraniu dostępnych danych z wielu publikacji, próbie ich analizy, stworzenia najbliższego obrazu budowli szpitala oraz przedstawienie jego funkcjonowania.
5. Rola dekoracji malowanej w przedstawieniach antropomorficznych na przykładzie figurek wotywnych cuchimilcos z kolekcji Muzeum Larco w Limie. dr hab. Tomasz Płonka Archeologia - stacjonarne II stopnia
Celem pracy magisterskiej jest analiza i interpretacja rodzajów malowania, które obserwujemy na glinianych figurkach cuchimilcos. Należą one do charakterystycznych wyrobów ceramicznych, wytwarzanych, a następnie deponowanych w grobach przez ludność kultury Chancay. Ten kompleks kulturowy rozwijał się na wybrzeżu środkowym Peru w okresie Późnego Okresu Przejściowego oraz Późnego Horyzontu. Materiałem badawczym, na którym opiera się analiza dekoracji pochodzi ze zbiorów kolekcji Muzeum Larco w Limie. Efektem pracy jest przedstawienie zdobień, jak również ich wstępny podział, obejmujący ornament odzwierciedlający części stroju i biżuterii, prawdopodobny makijaż oraz tzw. body painting bądź tatuaż.
6. Budownictwo ludności wczesnych kultur wstęgowych na terenie południowej Polski: ocena umiejętności wznoszenia domów przez pierwszych rolników dr hab. Tomasz Płonka Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca licencjacka dotyczy problematyki konstrukcji tzw. „długich domów” wczesnych kultur wstęgowych w południowej Polsce. Analizie poddano 109 domów KCWR oraz 5 KCWK z okresu 5440/5380 - 3640/3610 BC. Na podstawie analizy pozostałości tych budowli, głównie jam posłupowych, i odległości pomiędzy nimi, dokonano obliczeń nośności zastosowanych słupów. Na tej podstawie możemy stwierdzić, że nośność zastosowanych materiałów wielokrotnie przewyższała dzisiejsze normy budowlane, dzięki czemu domy te były konstrukcjami bezpiecznymi i stabilnymi. Ponadto w pracy podjęto próbę rekonstrukcji procesów budowy „długich domów”, poruszone zostały również zagadnienia dotyczące wykorzystywanych materiałów, narzędzi, liczby pracowników oraz społecznych aspektów wykorzystanie tych budowli.
7. Środowisko wodne w życiu codziennym mezolitycznych oraz paraneolitycznych łowców i zbieraczy z terenów Polski dr hab. Tomasz Płonka Archeologia - stacjonarne I stopnia
Środowisko wodne odgrywało jedną z kluczowych ról w życiu społeczności wczesnego i środkowego holocenu. Celem niniejszej pracy jest ukazanie interakcji, jakie zachodziły pomiędzy mezolitycznymi i paraneolitycznymi łowcami i zbieraczami z terenów Polski a środowiskiem wodnym oraz przedstawienie wpływów, jakie miało ono na poszczególne dziedziny życia omawianych społeczności. W pracy zaprezentowano zabytki związane z budownictwem, transportem, zdobywaniem pożywienia, dietą i kulturą duchową. Ich analiza pozwoliła na rozpoznanie i opis złożonego systemu relacji pomiędzy ówczesnymi społecznościami a środowiskiem wodnym.
8. Geneza pochówków szkieletowych kultury luboszyckiej dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem pracy było odnalezienie genezy pochówków szkieletowych Kultury Luboszyckiej. Aby znaleźć odpowiedź na to pytanie przeanalizowałem inhumację w Kulturze Luboszyckiej, a także rozwój obrządków pogrzebowych wśród graniczących z nią kultur. Kolejnym elementem wpływającym na prawidłowość odpowiedzi było przeanalizowanie darów grobowych. Dzięki tej bazie informacji byłem w stanie odszukać wspólny mianownik i określić najbardziej prawdopodobny kierunek z którego tradycja tego rytuału przedostała się na ziemie Kultury Luboszyckiej.
9. Wpływ mody rzymskiej na strój kobiecy kultury wielbarskiej we wczesnym okresie wpływów rzymskich na przykładach wybranych stanowisk z terenu Polski dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem pracy jest omówienie problematyki związanej ze wpływem rzymskiej mody na strój kobiecy w kulturze wielbarskiej. Podstawowe pytanie jakie przyświeca niniejszym rozważaniom, odnosi się do przejawu oraz intensywności kontaktów, sprzyjających przejmowaniu trendów mody ze świata rzymskiego. Informacje na ten temat przyniosą wyniki analiz wybranych obiektów grobowych datowanych na wczesny okres wpływów rzymskich, zawierających przedmioty importowane. Szczególnie istotne będą małe elementy użytkowe, a zarazem ozdoby, które z powodzeniem mogły być transportowane na duże odległości, w głąb Barbaricum. Wraz ze studiami nad całością inwentarza grobowego, pozwoli to zaprezentować modelowy strój kobiecy z faz B1- B2/C1, a także wszelkie widoczne w nim wpływy pochodzące z cesarstwa rzymskiego.
10. Sport u Etrusków w świetle źródeł archeologicznych dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Moją pracą jest analiza przedstawień sportowców w sztuce etruskiej na podstawie źródeł archeologicznych i ikonograficznych. W skład wykorzystanych przeze mnie źródeł weszły: plastyka figuralna, gemmy, lustra z brązu, malarstwo grobowe i naczynia ceramiczne. W moim opracowaniu znalazło się 45 zabytków sztuki etruskiej. Wszystkie zostały krótko opisane i skatalogowane. Zbiór pochodzi głównie z VII - III wieku p.n.e., a więc czasu kiedy cywlizacja etruska rozwijała się na Półwyspie Apenińskim i okalających go wyspach. Powodem dla którego oparłem się na źródłach archeologicznych jest brak źródeł pisanych pochodzących z czasów kiedy Etruskowie, Grecy i Rzymianie współegzystowali razem na terenie Italii. Jedyne dzieło antyczne do którego się odniosłem to praca Liwiusza - rzymskiego historyka, który jednak żył i pisał dopiero na przełomie er, a więc w okresie kiedy cywilizacja etruska leżała już martwa u stóp Rzymu. Problemem okazał się tu również stan badań nad tematem, który jak dotąd został niedostatecznie zbadany. Mimo tych wszystkich dylematów, przedstawienia sportu u Etrusków okazały się bardzo interesującym przedmiotem badań dzięki któremu można dowiedzieć się więcej o kulturze tego tajemniczego społeczeństwa.
11. Znaleziska importowanych metalowych dzwonków rzymskich na terenie kręgu kultur zachodniobałtyjskich dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Badania archeologiczne na terenie występowania kręgu kultur zachodniobałtyjskich doprowadziły do odkrycia znacznej ilości zabytków z terytorium cesarstwa rzymskiego. Były to głównie przedmioty , które znalazły się na tych ziemiach drogą handlu wymiennego. Ludność zachodniobałtyjka była w posiadaniu znacznych złóż bursztynu. Ten cenny minerał oddziaływał na wyobraźnie kupców rzymskich. Elity zachodniobałtyjskie chętnie wymieniały bursztyn na różnorodne towary o południowym rodowodzie. Jednym z nich były rzymskie metalowe dzwonki. Praca skupia się głównie na klasyfikacji tego typu zabytków oraz opisie stanowisk, na których rzymskie idiofony zostały odkryte. Wiele artefaktów nie zachowało się do dzisiaj i możemy czerpać informacje o nich tylko z archiwalnych, szczątkowych opisów. Praca skupia się również na analizie i historii tych badań.
12. Neolityczne aerofony na terenie Europy dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Celem niniejszej pracy jest próba rekonstrukcji wytwarzania i użytkowania aerofonów w neolicie. Przedmiotem badań są znaleziska interpretowane jako instrumenty dęte z terenów Europy. Stosując klasyfikację instrumentów Hornbostela-Sachsa, rozbudowaną przez autorkę, wyróżniono różne typy aerofonów. Zaobserwowano znaczne zróżnicowanie formalne znalezisk. Na podstawie publikowanych danych na temat śladów na artefaktach, wykorzystanych surowców oraz obserwacji rekonstruktorów, wykonujących repliki dawnych instrumentów dętych, udało się przybliżyć proces wytwarzania. Analiza śladów użytkowania, kontekstu odkrycia zabytków oraz analogie etnograficzne pozwoliły przedstawić możliwe funkcje aerofonów. Wiele danych przemawia za tym, że sposób wykorzystywania instrumentów dętych w neolicie był bardzo zróżnicowany. Porównanie cech aerofonów z kulturami archeologicznymi, pozwoliło również stwierdzić, że dla niektórych jednostek kulturowych charakterystyczne są określone kategorie instrumentów.
13. Importy surowców kamiennych w paleolicie górnym i schyłkowym między Odrą a Nysą Kłodzką dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem pracy było udokumentowanie wyrobów wykonanych z importowanych surowców skalnych przynależących do stanowisk z górnego i schyłkowego paleolitu, położonych na obszarze pomiędzy dolinami Odry i Nysy Kłodzkiej. Wykazano, że większość importów skalnych miała miejsce podczas górnego paleolitu. Surowce były sprowadzane z kilkunastu wychodni znajdujących się na terenie Polski, Czech i Słowacji. Maksymalny dystans mógł wynosić około 200 km. Najliczniej reprezentowane są radiolaryty karpackie. Interesujące, że z surowców tych wykonano zarówno narzędzia retuszowane, jak i rdzenie oraz półsurowiec.
14. Dokumentacja aktowa i obrazowa dotycząca wczesnośredniowiecznego kompleksu osadniczego w Niemczy, przechowywana w Instytucie Archeologii Uniwesytetu Wrocławskiego dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
W Instytucie Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego przechowywana jest dokumentacja archiwalna dotycząca badań wykopaliskowych prowadzonych po II wojnie światowej przez Katedrę Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego. W niniejszym opracowaniu podjęto próbę zebrania, opisania oraz usystematyzowania tej części dokumentacji będącej w zasobach archiwalnych Instytutu Archeologii, która dotyczy prac wykopaliskowych na wczesnośredniowiecznym kompleksie osadniczym w Niemczy, przeprowadzonych w latach 1950 – 1981. Dokumentacja archeologiczna stanowi zasadniczy, a często jedyny ślad zachowania stanowisk i obiektów archeologicznych. Dobrze sporządzona dokumentacja może nie tylko dostarczyć danych na temat stanowiska, ale też informuje o przeprowadzonych procedurach i pozwala zweryfikować interpretację wyników poczynioną podczas badań terenowych. Archeolodzy są zgodni, że dokumentacja badań archeologicznych powinna być trwała, zrozumiała, uporządkowana i łatwo dostępna. Obecnie coraz większą rolę w dokumentacji odgrywa technologia cyfrowa. Jednym z pożądanych kierunków działań jest digitalizacja archiwalnej dokumentacji, należy przy tym pamiętać, że wykorzystanie technologii cyfrowych w tworzeniu i archiwizowaniu dokumentacji badań archeologicznych nie zwalnia podmiotów odpowiedzialnych z zachowania jej wersji analogowej. We wstępie zawarto informacje o stanie badań nad osadnictwem wczesnośredniowiecznym w Niemczy oraz opis specyfiki stanowiska. Kolejny rozdział omawia definicję, standardy i klasyfikację dokumentacji archeologicznej oraz wskazuje jaki sposób dokumentacji jest przyjęty w archiwum IA UWr. Zasadnicza część pracy omawia zachowaną dokumentację aktową i obrazową (za wyjątkiem dokumentacji fotograficznej) kompleksu osadniczego w Niemczy z podziałem na lata. Dokumenty zaprezentowano według jednostek, w których je aktualnie umieszczono i w kolejności, w jakiej w nich występowały. W efekcie powstał opis jakościowy, statystyczny i zestawienie tabelaryczne zachowanych archiwaliów. Zgromadzony materiał może stanowić punkt wyjścia do problemowej analizy archiwaliów dotyczących wczesnośredniowiecznego kompleksu osadniczego w Niemczy.
15. Środkowo- i wczesnogórnopaleolityczne przedmioty symboliczne z wybranych stanowisk Europy Środkowej dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
W tekście poruszony został problem zaklasyfikowania jako symboliczne środkowo- i wczesnogórnopaleolitycznych znalezisk z Europy Środkowej. Opisano 16 artefaktów i grup artefaktów z Polski, Czech, Węgier, Rumunii i Bułgarii, oraz przyporządkowano każdemu z nich cechy, wskazujące na przynależność do grupy zabytków symbolicznych. W efekcie potwierdzono, że środkowoeuropejscy neandertalczycy wykazywali zachowania symboliczne.
16. Problem pojęcia "Miejsc pamięci" prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
W pracy omówiona została problematyka "Miejsc pamięci". Przedstawiono w niej uczestników konferencji w Biskupinie, którzy utworzyli własne stanowiska odwołując się do koncepcji Pierre'a Nory (Lieux de Mémoire), własnych doświadczeń i badań. Celem pracy było ukazanie szeroko pojmowanego spojrzenia na zagadnienie "Miejsc pamięci".
17. Znaczenie substancji barwiących wśród społeczności łowiecko-zbierackich z terenu ziem polskich - od kultury magdaleńskich po paraneolit dr hab. Tomasz Płonka Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca dotyczy zabytków i obiektów związanych z pigmentami z terenu Polski. Jej zakres chronologiczny obejmuje czasy od kultury magdaleńskiej po paraneolit. W pracy przeprowadzono szczegółową analizę źródeł, począwszy od akwizycji surowca, poprzez jego dystrybucję, użytkowanie, aż po jego depozycję w kontekstach archeologicznych. Przeanalizowane źródła stały się podstawą do opisu różnych systemów pozyskiwania, przetwórstwa i dystrybucji pigmentu w różnych okresach chronologicznych i na różnych obszarach Polski. W świetle zebranych danych udało się opisać utylitarne i symboliczne aspekty użytkowania ochry oraz jej znaczenie w życiu łowców i zbieraczy u schyłku paleolitu i w mezolicie.
18. Rola psa wśród społeczności mezolitycznych z obszaru Europy Pólnocnej i Środkowej dr hab. Tomasz Płonka Archeologia - stacjonarne I stopnia
Pierwszym udomowionym zwierzęciem w dziejach ludzkości był pies. W mojej pracy charakteryzuję rolę psa wśród społeczności mezolitycznych na podstawie znalezisk jego szczątków w Europie Północnej i Środkowej. Znalezione szczątki Canis pochodzą z kontekstów grobowych oraz osadniczych. W przypadku grobów ich cel depozycji jest różny, co znajduje swoje odzwierciedlenie w kompletności szkieletu (pełny lub fragmentaryczny). Całe szkielety psów odzwierciedlają niezwykły status społeczny psów, gdyż rodzaj pochówku był podobny do rytuału pogrzebowego stosowanego wobec ludzi. Niezwykłość tę potwierdzają nie zawsze występujące, dary grobowe w postaci ochry, czy narzędzi krzemiennych oraz poroża. Szczątki psa pojawiają się również w postaci pojedynczych kości lub samej czaszki w grobach ludzi, interpretowane wtedy jako dary grobowe. Niezwykłych informacji dostarczyły analizy traseologiczne kości, które ujawniły obecność śladów cięcia i skórowania na ich powierzchni. Tego rodzaju ślady pojawiają się na szczątkach pochodzących ze stanowisk osadniczych, z obiektów określanych jako strefy z odpadkami. Zebrane tutaj szczątki z kilku stanowisk europejskich zostały poddane analizie zbiorczej w celu wykazania serii podobieństw związanych z kontekstem depozycji oraz śladami wskazującymi na wykorzystanie pradziejowych psów. Wykorzystując wyniki badań archeozoologicznych oraz genetycznych pojawia się możliwość wskazania przedziału czasowego pojawienia się psa na terenie Europy oraz względny okres rozpoczęcia procesu domestykacji. Znajomość czynników zachodzących podczas procesu udomowienia jest pomocna we wskazaniu prawdopodobnej funkcji psa w pradziejach. Pierwsze materialne ślady działalności psa i człowieka pochodzą z okresu późnego paleolitu. W mezolicie psy wykorzystywano do celów gospodarczych (konsumpcja, pozyskiwanie skór), do polowań i ochrony obozowisk oraz w celach rytualnych. W młodszym mezolicie wzrasta ich rola w obrzędowości, na co wskazuje występowanie ich w rytuale pogrzebowym w formie osobnych grobów i wyposażenia grobów ludzkich.
19. Osadnictwo w epoce brazu na terenie Pogórza Kaczawskiego i Gór Kaczawskich z szczególnym uwzględnieniem miejsc występowania rud miedzi dr hab. Justyna Baron prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
W niniejszej pracy opisane zostało osadnictwo na terenie Pogórza i Gór Kaczawskich w epoce brązu. Poza podstawowymi czynnikami szczególną uwagę poświęcono występującym tam złożom rudy miedzi oraz możliwości ich wykorzystania.
20. Monety z Giecza (stanowisko 10, sezony 2015-2018) i z Grzybowa (stanowisko 1, sezony 2016-2018). Studium porównawcze prof. dr hab. Borys Paszkiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
W niniejszej pracy omówione zostały znaleziska monet ze stanowiska Giecz 10 z lat 2015-2018 oraz ze stanowiska Grzybowo 1 z lat 2016-2018. Dodatkowo do inwentarza monet z Grzybowa dodana została jedna moneta znaleziona przed 1994 z uwagi na jej istotne znaczenie. Autor w sposób użyteczny dla celów numizmatycznych skatalogował znalezione monety. Omówiony został stan badań stanowisk z których monety te pochodzą. Następnie został przeanalizowany inwentarz monet i cechy, które prezentują obydwa zbiory. Autor dokonał porównania obydwu zbiorów monet z uwagi na podobieństwa je łączące i wskazał cechy, które je różnicują.
21. Monety z badań archeologicznych ruin kościoła Santa Maria di Campogrosso w Altavilla Milicia prof. dr hab. Borys Paszkiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
Przedmiotem pracy są znaleziska monet odkryte podczas badań archeologicznych prowadzonych przy ruinach kościoła Santa Maria di Campogrosso w miejscowości Altavilla Milicia, leżącej niedaleko Palermo, na Sycylii. Podczas prac wykopaliskowych prowadzonych w latach 2015-2018 odnaleziono 26 monet o drobnych nominałach, wybitych z brązu lub bilonu. Najstarsza z monet datowana jest na pierwszą połowę XII wieku, najmłodsza zaś na wiek XVI-XVII. Na stanowisku odkryto nowe odmiany monet dotychczas nieznanych w literaturze naukowej, co zmienia stan wiedzy o mennictwie sycylijskim. Celem badań archeologicznych przy kościele Santa Maria di Campogrosso było odtworzenie planu budowli w rozwarstwieniu chronologicznym oraz rekonstrukcję kontekstu kulturowego z okresów przed, w trakcie funkcjonowania kościoła i po zakończeniu użytkowania. Mimo zachowanych źródeł pisanych początki jak i dalsze losy kościoła nie są dość znane. Chronologia kościoła ustalana na podstawie źródeł historycznych na drugą połowę XI wieku jest kwestionowana przez historyków architektury, opowiadając się za późniejszą chronologią kościoła, przesuwając datę budowy na wiek XIII. Dopiero od 2015 roku głos w tej dyskusji mogli zabrać archeolodzy. Wśród wysuwanych przez nich argumentów prócz stratygrafii odkrywanych nawarstwień, wyników datowań metodami fizyko-chemicznymi ważną rolę odgrywają także znaleziska monet, których metryki dają możliwość datowania innych zabytków znajdujących się w warstwie kulturowej. Przeprowadzona analiza znalezisk monet wraz z ich archeologicznym kontekstem w odniesieniu do historii kościoła Santa Maria di Campogrosso - znanej ze źródeł pisanych - umożliwiła rekonstrukcję jego dziejów. Wyniki badań monet wskazują, że budowa kościoła rozpoczęła się w połowie XII wieku. Analiza moneta pozwoliła również uzupełnić obraz przemian społeczno-gospodarczych jakie miały miejsce w rejonie stanowiska w okresie średniowiecza i nowożytności.
22. Wczesna epoka żelaza w Liburnii dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
W pracy przedstawiona została wczesna epoka żelaza w Liburnii, czyli krainie historycznej na północno-wschodnim wybrzeżu Adriatyku. Głównymi twórcami kultury tego okresu byli Liburnowie, lud wspominany w antycznych źródłach. Omówiono osadnictwo, obrządek pogrzebowy oraz kulturę materialną, równocześnie zwracając uwagę na aktualne problemy badawcze. Poruszono także kwestię przynależności etnicznej tak zwanych Liburnów w oparciu o najnowsze badania.
23. Przedstawienia narzędzi budowlanych i rzemieślniczych na reliefach i w rzeźbach starożytnego Rzymu dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca ma na celu zebranie ilustracji wybranych reliefów pochodzących z okresu starożytnego Rzymu i nadanie im formy katalogu, a także próbę identyfikacji ukazanych na tych reliefach narzędzi budowlanych i rzemieślniczych oraz metod posługiwania się nimi. W pracy postawiono tezę, że analiza przedstawień ukazanych na reliefach i rzeźbach pozwoli na identyfikację narzędzi budowlanych i rzemieślniczych, które odgrywały istotną rolę i były najczęściej używane w okresie starożytnego Rzymu.
24. Sposoby opracowania powierzchni naczyń z epoki brązu w świetle badań eksperymentalnych dr hab. Justyna Baron prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Celem niniejszej pracy jest wstępne rozpoznanie narzędzi używanych do wygładzania naczyń ceramicznych ze stanowisk: Radłowice stan. 22, Szprotawa al. Niepodległości, Ruszowice stan. 5, Wrocław ul. Niepodległości, Miłosławice stan. 6. Stanowiska datowane są pomiędzy III OEB a HaC. Wykonano obserwacje mikroskopowe zabytkowego materiału ceramicznego oraz przeprowadzono eksperyment w formie statycznej. Jako gładziki eksperymentalne wykorzystano żebro zwierzęce, fragment skorupy ceramicznej, otoczak, patyczek sosnowy oraz fragment poroża. Na podstawie porównania śladów mikroskopowych stwierdzono, że w znacznej większości naczynia gładzone były za pomocą otoczaka oraz drewna. Nie dowiedziono używania fragmentów naczyń ceramicznych jako narzędzia.
25. Rozcieracze kamienne w świetle badań eksperymentalnych i traseologicznych dr hab. Justyna Baron prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
26. Monety z zamku biskupów chełmińskich w Lubawie prof. dr hab. Borys Paszkiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca ma na celu opracowanie inwentarza siedmiuset monet, pozyskanych podczas badań archeologicznych w ruinach zamku biskupów chełmińskich w Lubawie na Ziemi Chełmińskiej. Są to monety pojedyncze, pozyskane z różnych warstw stratygraficznych i wykopów w obrębie jednego, dużego stanowiska, jakim jest zamek. Podstawą pracy jest katalog, opisujący każdą pojedynczą monetę, uwzględniając wszystkie ważne dla analizy elementy - parametry fizyczne i treść (spisanie treści legend oraz opisanie elementów ikonograficznych), a także - jeśli to możliwe - przyporządkowanie do znanych nauce, konkretnych emitentów oraz odnalezienie analogii w literaturze fachowej. Katalog stanowi podstawę do analizy jego zawartości i opisania faktów, na które wskazuje, następnie zaś - skonfrontowania ich z dziejami obiektu, znanymi ze źródeł historycznych. Metryka chronologiczna monet z zamku nie sięga dalej niż drugiej połowy XIV wieku, natomiast ślady wskazujące na funkcjonowanie obiegu monetarnego na zamku pojawiają się dopiero na początku XV wieku, wraz z obecnością licznych szelągów krzyżackich. Zawartość katalogu odzwierciedla zmianę granic w ramach II pokoju toruńskiego w 1466, gdy Lubawa znalazła się w granicach Królestwa Polskiego - w drugiej połowie XV wieku monety krzyżackie ustępują przewagi monetom polskim. W XVI wieku utrzymuje się dominacja monet polskich, zaś stulecie XVII-te to czas wielkiego rozkwitu zamku - dawna średniowieczna warownia zostaje przebudowana na barokową rezydencję. Monety z tego stulecia są liczne (ponad 300) i różnorodne, a ich jedyną cechą wspólną jest to, że jako pojedyncze - są to monety o niewielkich nominałach. Pod koniec XVIII wieku następuje degradacja obiektu, związana z opuszczeniem go przez biskupów chełmińskich. Jest to kolejny fakt, mający swoje odzwierciedlenie w inwentarzu - koniec XVIII i cały XIX wiek to okres, z którego pochodzi zaledwie kilka monet, nie można natomiast mówić o jakimkolwiek obiegu pieniężnym w doprowadzonym do ruiny obiekcie. Obraz obiegu pieniężnego, jaki funkcjonował na zamku przez stulecia jego istnienia, jest charakterystyczny dla regionu przygranicznego. Można odnaleźć dużo analogii do obiegu monet w Królestwie Polskim, ale są też cechy specyficzne dla Prus Królewskich, z kolei np. ogromna ilość drobnej monety książęcej z Prus w XVII wieku wskazuje na duże wpływy tego nieodległego geograficznie rynku monetarnego w rejonie zamku.
27. Ceramika z okresu lateńskiego ze stan. 8 w Radłowicach na przykładzie wybranych zespołów dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Wyniki badań wykopaliskowych na stanowisku 8 w Radłowicach pow. Oławski dostarczyły wiele informacji na temat kultury lateńskiej na Dolnym Śląsku. Odsłonięto nieznaczną część osady na którą składały się obiekty takie jak: półziemianka, budynek mieszkalny, paleniska oraz liczne jamy o różnej funkcji. Pozyskane materiały (głównie ceramika) pozwoliły wydatować osadę od wczesnego okresu lateńskiego po środkowy okres lateński.
28. Terra sigillata w dorzeczu Odry i Wisły w kontekście innych importów rzymskich dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
W okresie wpływów rzymskich na tereny położone w dorzeczu Odry i Wisły napływały przedmioty określane w literaturze przedmiotu jako importy rzymskie. Wśród nich szczególną wartość ze względu na dokładne opracowanie posiada ceramika terra sigillata. Występuje ona często w tym samym kontekście z innymi przedmiotami pochodzącymi z importu. Ich występowanie jest ściśle powiązane z przebiegiem dużych cieków wodnych.
29. Importowane zapinki rzymskie w dorzeczu Odry i Wisły dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem niniejszej pracy jest zaprezentowanie importowanych rzymskich zapinek, odkrywanych na terenach ziem Polski. Praca skupia się na zaprezentowaniu dróg, którymi importy przedostawały się na ziemie polskie oraz kultur na stanowiskach, których są one odkrywane jak i na analizie fibul wchodzących w skład katalogu. Ponadto w pracy poruszony został temat badań metaloznawczych będących narzędziem za pomocą, którego jesteśmy w stanie zdobyć więcej informacji na temat danego zabytku.
30. Kultura przeworska na pograniczu Wysoczyzny Leszczyńskiej i Pojezierza Leszczyńskiego dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
W niniejszej pracy scharakteryzowany został obrządek pogrzebowy kultury przeworskiej na terenie Wysoczyzny Leszczyńskiej oraz Pojezierza Leszczyńskiego, od młodszego okresu przedrzymskiego do późnego okresu rzymskiego. Analiza obrządku dotyczyła, między innymi, rodzajów, typów oraz form pochówków, a także wyposażenia grobowego. Omówione zostało również osadnictwo oraz stanowiska nieokreślone, w celu uzyskania pełnego obrazu kulturowego na omawianym obszarze.